ฟิ้ว!
ลมหนาวเสียดแทงกระดูกพัดหวีดหวิว
ความชื้นในอากาศทั่วฟ้าดินโดยรอบพุ่งพรวดขึ้นในชั่วพริบตา
พลังวิญญาณหลั่งไหลไม่ขาดสายระเบิดออกจากร่างของหยางเทียนและหยางอวิ๋น
พลังวิญญาณมหาศาลรวมตัวเป็นธารพลัง ไหลวนรอบกายพวกเขา
เหนือธารพลัง คลื่นความเย็นเยียบกระดูกแผ่กระจาย ราวกับจะแช่แข็งฟ้าดินผืนนี้ให้กลายเป็นน้ำแข็ง
จากนั้น
ภายใต้การควบคุมของสองพี่น้องตระกูลหยาง ธารพลังวิญญาณมหาศาลก็ปะทุขึ้นในบัดดล แปรเปลี่ยนเป็นละอองน้ำแข็งปกคลุมทั่วฟ้า ครอบคลุมอาณาบริเวณนับสิบลี้
ละอองน้ำแข็งเสียดแทงกระดูกเหล่านี้ กำลังแทรกซึมเข้าสู่ร่างของหลินโม่ผ่านรูขุมขนอย่างต่อเนื่อง
"นี่คือวิชาจันทรามืดรึ?"
สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบเล็กน้อยที่แผ่วเบาบนผิวหนัง หลินโม่จึงเลิกคิ้วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
หลังจากนั้น หลินโม่ก็เห็น
ละอองน้ำแข็งเต็มฟ้าพุ่งเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็ว
"ไอ้เฒ่านี่โง่รึ? หรือว่าไม่เคยได้ยินชื่อวิชาจันทรามืดของสำนักหยินหยางของเรา?"
เห็นหลินโม่ยืนนิ่งไม่ขยับ หยางอวิ๋นก็เย้ยหยัน
"สนใจทำไม ในเมื่อวิชาจันทรามืดเริ่มออกฤทธิ์ พลังรบที่แท้จริงของเขาก็จะค่อย ๆ ลดลง สุดท้ายก็ต้องตกอยู่ในสภาพให้เรารุมเชือดอยู่ดี"
หยางเทียนกอดอก มองหลินโม่ที่อยู่ท่ามกลางวงล้อมของละอองน้ำแข็งด้วยแววตาเหยียดหยัน
ราวกับมั่นใจในชัยชนะแล้ว
วิชาจันทรามืดไม่มีอานุภาพสังหารในทันที
สิ่งที่น่าหวั่นเกรงและขวัญหนีดีฝ่อที่สุด คือพลังหยินเย็นอันแข็งแกร่งของมัน
ตามปกติแล้ว เว้นแต่ระดับพลังของตนจะเหนือกว่าผู้ใช้วิชาจันทรามืดมาก