ต้าเซี่ย
น่านฟ้าเหนือด่านเจียหลินกวน
เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งพุ่งผ่านท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว จั่วชิงสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม นั่งอยู่ริมหน้าต่างเครื่องบิน ก้มมองดูด่านเหล็กกล้าอันสง่างามที่อยู่เบื้องล่าง
“ความคืบหน้าการก่อสร้าง[ด่านเจียหลินกวน]เป็นอย่างไรบ้าง” จั่วชิงหันหัวไปถาม
“สำเร็จไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงส่วนสุดท้ายคือเขตพื้นที่อยู่อาศัยที่ยังสร้างไม่เสร็จ คาดว่าจะแล้วเสร็จภายในสองเดือน” เฉิ่นม่อยู่ตอบ “ด่านสงครามระดับเออีก 11 แห่งก็คืบหน้าใกล้เคียงกัน”
จั่วชิงพยักหน้าเบา ๆ
“ต่อจากนี้ ภารกิจเร่งด่วนที่สุดคือแก้ปัญหาคนขาดแคลน” ดวงตาของจั่วชิงเปล่งประกายวาบ “แม้จะมีด่านสงครามระดับเอทั้ง 12 แห่ง แต่กำลังคนที่สามารถเรียกใช้ไปประจำการตามด่านทั้ง 12 แห่งนี้กลับน้อยนิด ฝ่ายกองทัพไม่ต้องเป็นห่วง แต่จำนวนผู้พิทักษ์รัตติกาลนั้นมีน้อยอยู่แล้ว ถ้าอยากได้คนมากกว่านี้มาประจำด่านสงคราม ก็ต้องดึงจากทีมผู้พิทักษ์รัตติกาลตามที่ต่าง ๆ เท่านั้น”
เฉิ่นม่อยู่ตอบรับเสียงหนึ่ง “ผู้บัญชาการจั่ว ผมได้สถิติตามที่สั่งไว้แล้ว หลังจากปีที่แล้วกับปีก่อนหน้าขยายการรับสมัครผู้พิทักษ์รัตติกาลทหารใหม่ต่อเนื่องกัน จำนวนผู้พิทักษ์รัตติกาลของต้าเซี่ยเพิ่มจากเดิม 1992 คน เป็น 2709 คน
แต่ในจำนวนสองพันเจ็ดร้อยกว่าคนนี้ เกือบหนึ่งในสามเป็นทหารใหม่ที่รับมาสองปีหลัง ถ้าดึงทหารเก่าจำนวนมากจากทีมผู้พิทักษ์รัตติกาลทั่วประเทศตามแผนเดิม จะทำให้ทั้งประสบการณ์และช่วงอายุของผู้พิทักษ์รัตติกาลที่ประจำการตามที่ต่าง ๆ ถดถอย กองกำลังประจำที่ของแต่ละแห่งจึงอ่อนแอลง”