ท่ามกลางก้นทะเลลึก
หลินชีเย่และอามามิยะ ฮารูกิดำลงไปช้า ๆ ลำแสงไฟฉายส่องผ่านน้ำทะเลดำมืด ตกลงบนแนวหินปะการังที่ก้นสุด
ทั้งสองแนบตัวชิดพื้นทะเล ค้นหาไปรอบ ๆ หลินชีเย่กางพลังจิตออกจนสุดขีด เฝ้าดูสภาพแวดล้อมรอบตัวราวกับเรดาร์ตลอดเวลา ในที่สุด เขารู้สึกได้ถึงบางอย่าง จึงส่งสัญญาณมือให้อามามิยะ ฮารูกิ
อามามิยะ ฮารูกิพยักหน้า แล้วว่ายตามหลังหลินชีเย่ไปยังบางทิศทาง
หลังจากทั้งสองวยเพลินไปบนก้นทะเลได้สักพัก ลำแสงไฟฉายกลับมืดลึกลงอย่างผิดธรรมชาติ แนวหินปะการังเบื้องล่างที่เคยมีก็หายไป แทนที่ด้วยหลุมขนาดมหึมากลางก้นทะเลที่มีรัศมีหลายร้อยเมตร
รูปทรงของหลุมเป็นวงกลม ลึกลงไปสู่ก้น เมื่อยืนข้าง ๆ หลุมแล้วก้มมองลงไป ลำแสงไฟฉายส่องทะลุน้ำทะเลดำมืด มองไม่เห็นสภาพด้านล่างสุดของหลุมเลย
ทั้งสองมองหน้ากัน พยักหน้าพร้อมกัน แล้วก้าวกระโดดลงสู่ก้นหลุม
ท่ามกลางความมืดมิดไม่สิ้นสุดและน้ำทะเล ทั้งสองไม่รู้ว่าร่วงลงไปนานเท่าไร ตั้งแต่เข้ามาในหลุมนี้ กฎฟิสิกส์ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอย่างปริศนา แรงลอยตัวของน้ำทะเลไม่ได้ช่วยชะลอความเร็วในการร่วงของพวกเขาเลย กลับทำให้พวกเขาเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
ในตอนท้าย หลินชีเย่และอามามิยะ ฮารูกิต่างคุมความเร็วในการจมลงของตัวเองไม่ได้ แถมยังหาทางตัดสินไม่ได้ด้วยว่าตอนนี้จมลึกลงไปเท่าไรแล้ว
เวลาไหลผ่านไปทีละวินาที ทั้งสองพลันรู้สึกเวียนศีรษะมืดตา แล้วทั้งร่างก็ถูกพุ่งออกจากน้ำทะเล ฉีกอากาศเป็นเส้นโค้งหนึ่งเส้น ก่อนกระแทกลงพื้นอย่างหนักหน่วง