โอซาก้า
ที่มั่นเดิมของแก็งกิบิไค
คังคาวะ สึกาสะ ยืนอยู่ริมหน้าต่าง ถือแชมเปญที่มีน้ำแข็งทรงกลมในมือส่ายเบา ๆ ด้านหลังเขา คุณจิ่งกำลังรายงานงานช่วงนี้อย่างเกรงใจ
“……ปัจจุบันเราเข้ายึดพื้นที่และกิจการของแก็งเล็กทุกแก็งในโอซาก้าอย่างกิบิไค แก็งมังกรแดง แก็งสุขารมณ์ ฯลฯ เรียบร้อยแล้ว รวมสมาชิกเดิมของพวกแก็งพวกนี้เข้าเป็นคนนอกคังคาวะได้ประมาณ 300 กว่าคน
เหลือแค่ก๊กสังหารรัตติกาล ตอนนี้โลกใต้ดินโอซาก้าถูกเราควบรวมหมดแล้ว รวมกับคนเดิมของเรา จำนวนคนสู้กับกำลังของก๊กสังหารรัตติกาลในโอซาก้าได้สบาย แต่ที่นี่ไกลจากโตเกียวเหลือเกิน อาวุธร้อนของเราขนมายาก ดังนั้น……”
“อาวุธร้อนไม่ใช่เรื่องสำคัญ” คังคาวะ สึกาสะ ตัดบทอย่างเยือกเย็น
เขาวางมือลงบนเอวเบา ๆ กุมด้ามของ[เชือกดำ]ไว้ แล้วพูดเรียบ ๆ “มีบางอย่างที่อาวุธร้อนเอาชนะไม่ได้ตลอดกาล”
“รับทราบครับ ท่านทายาท”
“หาตัวผู้สืบสายของยุซึริ โคคุเท็ตสึ เป็นอย่างไรบ้าง”
“คนของเราติดต่อกับสถานีตำรวจโอซาก้า ตรวจสอบเส้นทางของรถแท็กซี่คันนั้นหลังออกจากสะพานยามาซากิในวันนั้น สุดท้ายมันจอดแถว ๆ โดทงโบริ หลังเด็กหญิงเข้าไปในย่านถนนก็หายไปจากสายตา ตอนนี้คนของเราลับ ๆ กำลังตรวจค้นร้านค้าทุกร้านในโดทงโบริอยู่ แต่ร้านเยอะเกินไป ความคืบหน้าจึงค่อนข้างช้า”