หลินชีเย่ย่อตัวลง สองมือจับขอบกล่องดำ เมื่อหายใจลึกเข้าไปหนึ่งครั้งจึงเปิดมันออก
เมื่อฝากล่องดำถูกเปิดขึ้น ดาบยาวเปลือกหิมะขาวพร้อมฝักกำลังนอนนิ่งอยู่กลางกล่องดำ
[จ่านไป๋]
เมื่อเห็นดาบเช่นนี้ ดวงตาของหลินชีเย่เปื้อนรอยยิ้มแห่งความยินดี เขายืนมือหยิบมันออกจากกล่องดำแล้วตรวจสอบอย่างพิถีพิถัน
ภายใต้แสงแดด หลินชีเย่บังเอิญพบว่าฝักดาบตอนนี้นอกจากจะขาวราวหิมะแล้ว ยังเจือรอยสีฟ้าอ่อนอีกน้อยนิด ดุจก้อนเมฆขาวที่ถูกแต้มรัศมีสีฟ้าอ่อน ส่องประกายเร้นลับและหลอน
"ฝักดาบเปลี่ยนไปแล้วงั้นเหรอ" หลินชีเย่เงยหน้าขึ้นมองฟุรุฮาระ โยชิกิอย่างงุนงง
ฟุรุฮาระ โยชิกิพยักหน้า "ฝักดาบเดิมก็ดีอยู่แล้ว แต่มันมีแค่หน้าที่พื้นฐานที่สุดคือดูแลรักษาเนื้อดาบ ทว่าตอนนี้[จ่านไป๋]มีจิตวิญญาณดาบแล้ว ฝักดาบนี้จึงต้องดูแลทั้งเนื้อดาบและบ่มเพาะจิตวิญญาณดาบด้วย ผมเลยนำฝักดาบเดิมกลับเข้าเตาหลอมใหม่อีกรอบ
ตอนนี้ทั้งฟังก์ชันและความแข็งแกร่งของฝักดาบ ล้วนเหนือกว่าฝักดาบธรรมดาเมื่อก่อนอย่างมาก"
หลินชีเย่กล่าวด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณมากนะ"
เขายื่นมือออกไป ค่อย ๆ ยึดด้ามดาบแน่น แล้วออกแรงดึงดาบยาวออกจากฝัก
เคี้ยง—!!
เสียงดาบร้องแหลมใสดังก้องกลบบรรยากาศ
เนื้อดาบขาวราวหิมะเผยออกสู่อากาศ สะท้อนใบหน้าของหลินชีเย่ราวกระจกเงา โค้งเส้นดาบที่สมบูรณ์แบบไม่มีร่องรอยแตกหักแม้แต่นิดเดียว คมดาบส่องประกายเงินจาง ๆ ใต้แสง เร้นลับและงดงาม