ฝนและลมพัดกระเพื่อมลงบนทางเขาอันเปล่าเปลี่ยว ร่างหนึ่งในชุดกิโมโนสีดำสนิทกางร่มกระดาษสีแดง เดินขึ้นบันไดทีละขั้น
สายฝนไหลย้อยตามขอบร่มกระดาษ เมื่อยกร่มขึ้นเล็กน้อย ผิวหยดน้ำสะท้อนใบหน้าหล่อเหลาท่าหนึ่ง
กริ๊งกริ๊งกริ๊ง—!
เสียงเรียกเข้าดังขึ้นอย่างไพเราะ
เงานั้นชะงักเล็กน้อย ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงหยิบโทรศัพท์ออกจากอกเสื้อวางไว้ที่หู
"ฮัลโหล?"
"ฮัลโหล?! พี่อามามิยะคะ!"
"ยูซุรินี่ เกิดอะไรขึ้น?"
"วันนี้หนูไปผาลูกนั่นอีกแล้ว! ลองเดาสิว่าหนูเจออะไร!!"
เมื่อได้ยินน้ำเสียงตื่นเต้นของยูรินะ อามามิยะ ฮารูกิก็อึ้งไปชั่วขณะ คิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง แววหวังวาบขึ้นในดวงตา
"เขากลับมาแล้วงั้นเหรอ?!"
"ไม่ใช่ค่ะ หนูเจอคุณลุงแก่คนหนึ่ง!"
"..."
"ลุงแก่คนนี้ก็ลอยมาตามกระแสน้ำทะเลเหมือนกันค่ะ แล้วตอนที่หนูเก็บเขาได้ เวลาของเขาก็หยุดนิ่งเหมือนตอนพี่ชีเย่เมื่อก่อนเป๊ะเลย!" ยูรินะพูดยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ "หนูรู้สึกว่า เขาน่าจะมาจากที่เดียวกับพี่ชีเย่นะคะ!"
ลุงแก่ที่มาจากที่เดียวกับหลินชีเย่?
นั่นไม่ใช่ต้าเซี่ยเหรอ?
คิ้วของอามามิยะ ฮารูกิขมวดเข้าหากัน
"เขาฟังเราออกรึเปล่า?"
"เหมือนจะไม่เข้าใจค่ะ หลังจากตื่นขึ้นมา เขาก็นั่งเงียบ ๆ อยู่มุมห้องตลอด หนูพูดกับเขายังไงเขาก็ไม่สนใจ"
"...เข้าใจแล้ว พอเสร็จธุระที่ค้างไว้เมื่อไร ฉันจะไปที่ตระกูลคาซามากิเอง"
"พี่อามามิยะยังหาดาบมากัตสึเล่มสุดท้ายไม่เจออีกเหรอคะ?"