“ในช่วงสี่สิบปีแรก ทุก ๆ หนึ่งเดือน บรรดาเทพแห่งทากามางาฮาระจะใช้วิธีการบางอย่างติดต่อกับ[พิภพบริสุทธิ์] เพื่อให้ผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์รายงานสถานการณ์การดำเนินงานของ‘วงมนุษย์’ในช่วงเวลานั้น
แต่ตั้งแต่วันหนึ่งเมื่อหกสิบปีก่อน ทากามางาฮาระก็ไม่เคยติดต่อกับพวกผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์อีกเลย เหมือนกับว่าพวกเขาทิ้งที่นี่ไปเสียสนิท ตลอดหกสิบปีเต็มไม่มีข่าวคราวแม้แต่นิดเดียว”
เจียงเอ๋อร์พยักหน้าอย่างครุ่นคิด “งั้นนายเลยเดาว่าบรรดาเทพแห่งทากามางาฮาระเกิดเรื่องขึ้น?”
“ถูกต้อง ‘วงมนุษย์’ ขนาดใหญ่ขนาดนี้ บรรดาเทพแห่งทากามางาฮาระย่อมไม่มีทางปล่อยปละละเลย หกสิบปีเต็มไม่มีการติดต่อ ผมว่ามีความเป็นไปได้เดียวคือทากามางาฮาระต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ ๆ” อันชิงอวี๋พูดต่อ
“ช่วงแรก พวกผู้ใช้วจนะศักดิ์สิทธิ์คิดว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่พอผ่านไปห้าปี พวกเขาก็เริ่มตระหนักว่าอะไรบางอย่างไม่ธรรมดา ทว่าด้วยความหวาดกลัวต่อความทรงพลังของบรรดาเทพ พวกเขาก็ยังคงทำหน้าที่ของตัวเอง ดูแล‘วงมนุษย์’ทั้งหมดต่อไป
จนกระทั่งอีกสิบปีผ่านไป ทากามางาฮาระก็ยังไม่ติดต่อกลับมา จิตใจของพวกเขาจึงเริ่มเปลี่ยนไป
การเปลี่ยนแปลงนี้ผมเดาเองนะ เพราะเรื่องพวกนี้ไม่มีทางถูกบันทึกไว้ในเอกสาร แต่จากสิ่งที่พวกเขาทำใน[พิภพบริสุทธิ์]ทั้งหมดดูแล้ว พวกเขาเริ่มลอดลอยทดสอบว่าทากามางาฮาระหายไปจริงหรือเปล่าไปพร้อม ๆ กับที่เริ่มทดลองเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพลังเทพ