"ปริศนา" ทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ หากว่ากันตามแก่นแท้แล้ว ไม่ได้ถูกหลินชีเย่สังหารด้วยมือของเขาเอง พวกมันเพียงถูกพลังของนิคส์บีบัติ จนต้องจบชีวิตลงใต้ดาบของหลินชีเย่อย่างไม่สมัครใจ การตายแบบอัดอั้นขุ่นมัวเช่นนี้ไม่เพียงไม่ทำให้พวกมันเกรงกลัวหลินชีเย่ กลับยังแฝงความโกรธแค้นและความดูถูกอีกด้วย
ก่อนตาย พวกมันคือ "ปริศนา" ที่ครองห้วงหมอก ไม่น่าสมเพชและต่ำต้อยเหมือน "ปริศนา" ที่ลงมาปรากฏกายในแผ่นดินต้าเซี่ย พวกมันต่างมีอาณาเขตและความภาคภูมิของตนเอง แม้ตายไปแล้วหนึ่งครั้ง ก็ไม่ได้แปลว่าจะยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง
ถ้าเปรียบ "ปริศนา" ในห้วงหมอกเป็นไก่ที่ยกคอสูงตระหง่าน ยักษ์ดำที่เพิ่งระเบิดจนสิ้นใจเมื่อครู่ ย่อมเป็นไก่ตัวที่หยิ่งทรนงที่สุดในฝูง
แล้วมันก็ตาย วิญญาณแตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี
"ปริศนา" ระดับไคลน์ที่ดุดันที่สุดตัวหนึ่ง ก็จบชีวิตแบบไร้ชาติกำเนิดไร้ศักดิ์ศรีเช่นนี้ ตรงหน้าของพวกมัน กระทั่งร่องรอยการมีอยู่แม้แต่นิดเดียวก็ไม่หลงเหลือ
ความตายของมัน ทำให้ "ปริศนา" ส่วนใหญ่ในฝูงนี้เห็นความจริง...
พวกมันไม่ใช่ "ปริศนา" ผู้ทรงพลังเหมือนเมื่อชาติที่แล้วอีกต่อไป ไม่ว่าเคยครอบครองอะไรมาก่อน ตอนนี้พวกมันเป็นเพียงนักโทษ กระทั่งชีวิตและความตายก็อยู่ในหนึ่งความคิดของชายในชุดขาวคนนั้น
สำหรับเขา การลบพวกมันออกจากโลก เป็นแค่เรื่องพูดสักคำ
เมื่อหลินชีเย่จ้องตาหมีขาวแล้วเอ่ยถามอย่างเย็นเยียบว่า "นายอยากมีชีวิตอยู่ไหม?" หมีขาวก็เริ่มขวัญหาย