เมื่อทั้งสองลงจากรถ พวกเขามาถึงหมู่บ้านชนบทที่ห่างไกล รอบด้านว่างเปล่ารกร้าง มีบ้านหลังเตี้ย ๆ กระจัดกระจายอยู่ไม่กี่หลัง แล้วก็ไม่เห็นแม้แต่เงาคนเดินผ่านสักคน
“ไกลถึงขั้นนี้เลยเรอะ” หลินชีเย่เอ่ยอย่างประหลาดใจ
“นิสัยเขาค่อนข้างแปลก ไม่ชอบอยู่ที่ที่คนเยอะ” อามามิยะ ฮารูกิพูดไปพาทางไป “ลงรถตรงนี้ เพราะคนขับกล้าขับถึงแค่นี้ ต่อจากนั้นข้างหน้าคือเขาหลวงกับสุสาน เราต้องเดินเข้าเขาไปอีกช่วงหนึ่ง”
“ช่างซ่อมดาบคนนี้ แท้จริงแล้วเป็นมาจากไหนกันแน่”
“ตามตำนานเล่าว่า ตอนที่เหล่าคูนิสึกามินำโดยโอกุนินูชิหลอมดาบมากัตสึทั้ง 9 เล่ม ผู้เข้าร่วมตีดาบนอกจากเหล่าคูนิสึกามีที่ชำนาญทางนี้แล้ว ยังได้เชิญช่างตีดาบฝีมือเยี่ยมที่สุดในโลกมนุษย์มาด้วย นั่นคือโคสึกิ ยูกิ
หลังจากโคสึกิ ยูกิร่วมมือกับเหล่าคูนิสึกามิตีดาบมากัตสึทั้ง 9 เล่มเสร็จ เขาเห็นว่านี่คือผลงานที่ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิต จึงขอต่อโอกุนินูชิให้ตนกลายเป็นจิตวิญญาณดาบของดาบเล่มสุดท้าย หวังจะอยู่ร่วมกับดาบมากัตสึไปตลอดกาลในรูปแบบนี้ หลอมรวมกับผลงานของตัวเองให้สนิทเป็นหนึ่งเดียว
ต่อมา โอกุนินูชิก็ตอบรับคำขอของเขา
โคสึกิ ยูกิใส่จิตวิญญาณดาบให้ดาบทั้งแปดเล่มแรกเสร็จ แล้วเอาดาบเล่มที่เก้าแทงทะลุหัวใจตัวเอง ตกลงไปในหินหลอมเหลวพร้อมกัน ใช้พิธีบางอย่างหลอมวิญญาณของตนเข้ากับดาบ ในที่สุดก็กลายเป็นจิตวิญญาณดาบของเล่มที่เก้า”