เขาสัมผัสได้ถึงร่องรอยของดวงจันทร์สีแดงจากซากศพสัตว์ประหลาดตัวนี้
ดุร้าย บ้าคลั่ง ไร้เหตุผล...หวังเมี่ยนไม่มีทางจำผิดเป็นแน่ เขาเพิ่งจะเดิมพันทุกอย่างเพื่อหนีออกมาจากหมู่บ้านประมงแห่งนั้น จันทร์สีแดงได้ตราตรึงอยู่ในความทรงจำของเขาลึกเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น ร่องรอยจันทร์แดงบนตัวสัตว์ประหลาดตรงหน้านี้ยังทรงพลังกว่าในหมู่บ้านประมงอีกหลายเท่า!
หวังเมี่ยนคิดว่าเมื่อออกจากหมู่บ้านประมงนั้นได้ ทุกอย่างก็จบแล้ว แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะถูกกระแสน้ำมหาสมุทรกลืนกลายมาอยู่ใน "วงมนุษย์" ของญี่ปุ่นที่อยู่ห่างออกไปนับพันไมล์ แล้วกลับพบร่องรอยจันทร์แดงอีกครั้ง!
เรื่องบังเอิญ?
หรือว่า...
หวังเมี่ยนจ้องมองซากศพสัตว์ประหลาดนั้น ใบหน้าเข้มขึงอย่างเหลือเกิน
"นายเป็นใคร?" ยูริ ทากิฮากุมองสิ่งที่ลอยอยู่เหนือศีรษะหวังเมี่ยนแล้วเอ่ยถามเสียงเย็น
ยูรินะเห็นหวังเมี่ยนแล้วตาเบิกโพลงด้วยความประหลาดใจ เธอดึงชายเสื้อยูริ ทากิฮากุแล้วอธิบายว่า "เขาเป็นคนที่ฉันเก็บมาจากหน้าผาเมื่อวานนี้เอง เป็นคนจากต้าเซี่ยเหมือนกัน เขารู้จักกับพี่ชีเย่!"
ได้ยินประโยคนั้น สีหน้าของยูริ ทากิฮากุก็อ่อนลงบ้าง แต่ความระแวงยังซ่อนอยู่ในแววตาลึก ๆ
"สัตว์ประหลาดตัวนี้ มาจากไหน?" หวังเมี่ยนก้มมองซากศพนั้น ถามเป็นภาษาญี่ปุ่นที่พูดได้ขลุกขลัก สีหน้าเอาจริงเอาจังเต็มขั้น
"อสูรซากศพ?" ยูรินะมองสัตว์ประหลาดแวบหนึ่งแล้วส่ายหน้า "มันมาจากไหนพวกเราก็ไม่รู้...สั้น ๆ ก็คือช่วงนี้สิ่งแบบนี้เด้งออกมาบ่อยมาก กระจายอยู่ทั่วญี่ปุ่น ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ และก็เยอะขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย"