ชายชราและเด็กหญิงทั้งสองเดินอย่างช้า ๆ มาถึงโทริอิสีชาดที่ปากทางเข้าศาลเจ้า แล้วก้มหัวโค้งอย่างเคารพอย่างลึก
จากนั้นทั้งสองจึงลุกขึ้น ลอดผ่านโทริอิ เดินไปยังสระน้ำสำหรับชำระล้างที่เรียกว่าเทมิซูยะ ตักน้ำด้วยกระบวยไม้ที่วางอยู่ ล้างมือบ้วนปากเรียบร้อยแล้ว จึงเดินไปยังองค์เทพไดโคกุเท็น ประมุขแห่งเทพเจ้าเจ็ดโชคลาภที่ประดิษฐานอยู่
หน้าองค์เทพมีคนต่อแถวยาวเหยียด
เสียงระฆังที่แขวนไว้ดังกังวานไพเราะสะท้อนไปทั่วศาลเจ้า ทั้งสองค่อย ๆ เดินตามแถว จนในที่สุดก็มาถึงหน้าองค์เทพไดโคกุเท็นนั้น
ยูรินะกับคุณย่าสึรุยืนเรียงกัน ก่อนอื่นโค้งเบา ๆ ให้องค์เทพ แล้วยูรินะจึงยืมือไปจับระฆังที่ห้อยอยู่ด้านบน เขย่าเบา ๆ
กริ๊ง—!
เสียงระฆังดังขึ้น เธอหยิบเหรียญ 5 เยนจากกระเป๋า หยอดลงกล่อง เป็นสัญลักษณ์ของการผูกมิตรกับเทพ
ทั้งสองเงยหน้ามององค์เทพไดโคกุเท็น แล้วก้มตัวลงโค้งอย่างลึกสองครั้ง ยื่นมือทั้งสองออกไปปรบสองครั้ง แล้วโค้งลึกอีกครั้ง
“ท่านเทพแห่งโชคลาภผู้ใจดีและทรงพลัง ไดโคกุเท็น โปรดรับคำอธิษฐานของพวกเรา
ท่านคือเทพแห่งสงครามผู้มาจากอีกฟากหนึ่ง ท่านคือผู้พิชิตเหล่าสิ่งอบายทั้งปวง ผู้นำมาซึ่งความสงบและสุขสันต์แก่โลกมนุษย์ ขับไล่ความโชคร้ายและสิ่งไม่ดีทั้งปวง โปรดให้พวกเราพ้นจากหายนะและความไม่เป็นศิริมงคล ประทานความสุขและความหวังแก่พวกเรา
ขอให้รัศมีแห่งโชคลาภของท่านส่องสว่างทั่วผืนพสุธา”