ทันทีที่แสงกางเขนสลัวนั้นจางหายไป ร่องรอยเลือดอันน่าขนลุกก็ปรากฏขึ้นทั่วตัวหญิงหิมะ เธอก้าวออกมาหนึ่งก้าวอย่างอ่อนแรง ดวงชีวิตในดวงตามองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าค่อย ๆ มลายหายไป
ตึง!
ร่างของเธอล้มลงกับพื้นอย่างหนักหน่วง
พายุหิมะที่พัดกระหน่ำทั่วทั้งฟ้าเริ่มสลายตัว หลินชีเย่ค่อย ๆ เก็บดาบมากัตสึทั้งสองเล่มกลับเข้าฝัก แล้วถอนหายใจยาว
ดอกตูมเรียงรางบานสะพรั่งขึ้นบนร่างของหญิงหิมะ แทบกลบหลบซ่อนร่างของเธอจนมิด และเมื่อดอกไม้อันงดงามราวกับปีศาจนั้นผลิบานเต็มที่ ศพของหญิงหิมะก็แห้งเหี่ยวลงอย่างรวดเร็ว
พลังที่บริสุทธิ์ล้วนนั้นไหลผ่านแดนต้องห้ามเข้าสู่ร่างกายของหลินชีเย่
เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ในสายธารพลังนั้น เขตแดนของเขาเริ่มพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง พุ่งไปจนถึงจุดสูงสุดของขั้น "ทะเล" จนได้สัมผัสถึงคอขวดที่จะก้าวเข้าสู่ขั้น "อนันต์"
ถ้าไม่ใช่เพราะ[สวนลับแห่งความเป็นนิรันดร์]ดูดพลังส่วนใหญ่ไปเสียก่อน หลินชีเย่รู้สึกว่าตอนนี้เขาอาจก้าวเข้าสู่ขั้น "อนันต์" ได้แล้ว เพราะเขาเพิ่งสังหารปริศนาระดับ "ไคลน์" หนึ่งตน รวมถึงเหล่าปีศาจระดับต่ำกว่าอีกหลายสิบตัว
หลินชีเย่สำรวจสภาพเขตแดนของตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง กำลังจะหันกลับ ร่างอันอบอุ่นนุ่มนวลก็พุ่งเข้ามาจากด้านหลัง แล้วกอดเขาไว้แน่น
หลินชีเย่อดตกใจไม่ได้
"เจียหลัน?" หลินชีเย่หันกลับไป เห็นเจียหลันที่ยังกอดเขาไว้แน่นจากด้านหลัง จึงถามด้วยความงุนงง "นายเป็นอะไร?"