“กำลังตรวจสอบตัวตน……เตือนภัย การตรวจสอบตัวตนล้มเหล……การตรวจสอบตัวตนสำเร็จ กรุณาผ่านเข้าไป”
เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาพูดไปได้ครึ่งหนึ่งก็เงียบไปเฉย ๆ แล้วเสียงที่ดังต่อมากลับกลายเป็นเสียงของเจียงเอ๋อร์ ประตูโลหะยักษ์เบื้องหน้าอันชิงอวี๋ค่อย ๆ ยกขึ้น แสงไฟในทางเดินมืดสนิทสว่างขึ้นทีละช่วง
อันชิงอวี๋ก้าวเท้าเดินเข้าไปอย่างสงบนิ่ง
เมื่อเดินถึงสุดปลายทางเดิน ห้องขนาดมหึมาห้องหนึ่งครอบพื้นที่เกือบหนึ่งในสามของเขตทดลอง กระจกมองข้ามทางเดียวขนาดยักษ์ล้อมรอบห้องทั้งสี่ด้าน เมื่อยืนอยู่นอกกระจก อันชิงอวี๋มองเห็นสภาพข้างในได้อย่างชัดเจน
พื้นกระเบื้องสีขาว เตียงสีขาว ผนังสีขาว เพดานสีขาว……ภายในห้องสีขาวสะอาดไร้ฝุ่นละออง ร่างหนึ่งในชุดกายวิภาคสีน้ำเงินเข้มนั่งขดอยู่ในโซฟาเดี่ยว มือจับจอยสติ๊กที่เชื่อมต่ออยู่กับโทรทัศน์บนผนังฝั่งตรงข้าม
บนจอโทรทัศน์ ช่างประปาตัวเล็กใส่กางเกงแบบมีสายสีแดงกำลังโยนหมวกแดงของตัวเองออกไปเหมือนบูมเมอแรง ฝีมือชำนาญเก็บเหรียญทองตามพื้นไปพลาง วิ่งมุ่งหน้าสู่ปล่องไฟสีเขียวด้านหน้าเพื่อผ่านด่าน
นั่นคือเด็กหนุ่มร่างสูงผอมบาง ใบหน้าเรียวคมสวยงามเป็นสัดส่วน หน้าตาหล่อเหลาสง่างาม รูปโฉมงดงามยิ่งกว่าลุงเคียวสุเกะสมัยหนุ่มเสียอีก เหมือนเด็กหนุ่มงามที่เดินออกมาจากเทพนิยาย ผมยาวสีขาวราวหิมะยาวกว่าตัวเขาทั้งคน สยายลงบนโซฟาราวผ้าไหม เป็นเหมือนสายน้ำตกที่ไหลจากขอบโซฟาลงสู่พื้น