เสียงนกหวีดแหลมคมสะท้อนไปทั่วท้องฟ้าเหนือค่ายฝึก ทหารใหม่บนลานซ้อมทั้งหมดต่างวิ่งหนีกระจายไปรอบทิศอย่างบ้าคลั่ง เหล่าพนักงานดูแลที่ล้อมอยู่ด้านหลังพวกเขายิ้มเหยเก แล้ววิ่งตามไปติด ๆ
การไล่ล่าที่ยิ่งใหญ่และน่าตื่นเต้นระทึกใจจึงเริ่มขึ้น ณ ที่แห่งนี้
หลินชีเย่และพวกยืนอยู่บนลานซ้อมที่ว่างเปล่า ในที่สุดก็เริ่มพูดคุยกัน
“ชีเย่ ตื่นแต่เช้ามืดขนาดนี้ ก็เพื่อยืนดูพวกมันแค่นี้เหรอ” ไป่หลี่พ่างพ่างหาวเหว่ “เพิ่งตีสามเอง… ง่วงจนเกือบจะยืนหลับอยู่แล้ว”
“ยังไงก็เป็นวันฝึกวันแรก พวกเรามาครบทุกคนถึงจะเป็นตัวขู่ได้” อันชิงอวี๋อธิบาย “แต่ต่อจากนี้ก็ไม่มีอะไรให้พวกเราทำแล้ว แค่รอสิบโมงเช้าไปจัดการอาหารกลางวันให้พวกมันก็พอ”
“ชิงอวี๋ เมื่อคืนคุยกับเหล่าครูฝึกเรื่องเมนูเป็นยังไงบ้าง” หลินชีเย่เหมือนนึกอะไรได้ จึงถามขึ้น
“ตกลงกันเกือบหมดแล้ว แต่ทำยุ่งยากนิดหน่อย” อันชิงอวี๋ยักไหล่ “ทั้งต้องให้อาหารมีคุณค่าทางโภชนาการเพียงพอกับการฝึกของทหารใหม่ ทั้งยังต้องให้รสชาติแย่สุด ๆ ไปพร้อมกัน… จะซับซ้อนเกินไปแล้วมั้ง ต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ”
“ต้อง” หลินชีเย่พยักหน้าอย่างเด็ดขาด “ทหารใหม่พวกนี้ส่วนใหญ่เคยใช้ชีวิตแบบไม่ต้องขาดเหลืออะไร แทบไม่เคยลำบาก แต่ถ้าลงสมรภูมิจริง จะไม่มีอาหารอร่อยจุกจิกน้ำมันรออยู่ให้พวกเขาได้กินหรอก…