ขณะที่หงเหยียนและจอมมารตาดำกำลังจัดการล้างพวกมันอยู่ หลินชีเย่ก็เดินอย่างสงบนิ่งตรงไปยังยูรินะที่ยืนอยู่กลางโกดัง
โซระทาโร่ที่ยืนอยู่ข้างยูรินะกำลังเตรียมจะสับนิ้วเห็นดังนั้นคิ้วก็ขมวดเข้าหากัน จับมีดสั้นในมือพุ่งเข้าโจมตีหลินชีเย่อย่างรวดเร็ว ในดวงตาเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียม
หลินชีเย่เพียงมองหน้าเขาเพียงครั้งเดียว ในจังหวะที่ใบมีดกำลังจะฟันเข้าเนื้อ เขาเอียงตัวหลบอย่างเบาหวิว แล้วยกเข่าขึ้นกระแทกเข้าเต็ม ๆ จนมีดสั้นในมือโซทาโร่หลุดกระเด็น จากนั้นก็ตามด้วยการเตะเหวี่ยงร่างของอีกฝ่ายกระเด็นไปเป็นสิบกว่าเมตรราวกับถุงทราย ปะทะเข้ากำแพงขอบโกดังอย่างแรง ก่อนตกลงมากระแทกพื้นเสียงตึง
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป จนยูรินะเพียงกะพริบตาปริบเดียว ชายหนุ่มร่างใหญ่หนักราวร้อยกว่ากิโลก็นอนนิ่งอยู่มุมโกดังแล้ว
เมื่อหลินชีเย่เดินมาถึงตัวยูรินะ ทางฝั่งหงเหยียนก็จัดการล้างบางเสร็จสรรพแล้วเช่นกัน ทั้งโกดังเหลือเพียงสามคนของพวกเขาเท่านั้นที่ยืนอยู่ แอ่งเลือดขนาดใหญ่กำลังไหลรวมกันช้า ๆ ตรงปากทางเข้าโกดัง
แม้จะไม่ใช้แดนต้องห้ามเลย แต่การจัดการพวกอันธพาลกลุ่มนี้ก็ไม่ต้องใช้เวลาถึงห้าวินาทีด้วยซ้ำ
อิวะมาอิ ยูสุเกะที่เห็นลูกน้องของตัวเองตายต่อหน้าต่อตา รูม่านตาหดเกร็งอย่างรุนแรง เขานั่งแข็งทื่ออยู่บนโซฟาหนังดำ ตกตะลึงมองหงเหยียนกับจอมมารตาดำที่มุมห้อง ริมฝีปากสั่นจนควบคุมไม่ได้