ปัง!
เสียงปิดประตูรถดังกึกก้อง เงาคนหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมลายเมฆไหลก้าวลงจากรถอย่างใจเย็น ก้มหน้าจุดบุหรี่ให้ตัวเองมวนหนึ่ง แล้วค่อย ๆ ก้าวเดินไปข้างหน้า
สมาชิกก๊กสังหารรัตติกาลที่แห่กันมารอหน้ารถราวสามร้อยคนพร้อมแยกออกจากกันสองข้าง เปิดทางให้เขา ทันทีที่เห็นเสื้อคลุมขนนกหยวนหยุนนั้น สมาชิกตระกูลคังคาวะต่างสะดุ้งเฮือก ราวกับนึกอะไรได้ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง!
เขาคือ...
ตำนานเทพยมโดยตรงแห่งวงการมืด พ่อหัวหน้าใหญ่ก๊กสังหารรัตติกาลแห่งคันไซ?!
ไม่จริงใช่ไหม ท่านมาด้วยตัวเองเหรอ?
เสิ่นชิงจู๋สีบุหรี่ระเบิดแน่น เดินไปยืนเบื้องหน้าเหล่าสมาชิกกลุ่มเฮย์ซัตสึกุมิ แสงไฟหน้ารถนับสิบดวงส่องมาจากด้านหลัง เขียบขอบโครงร่างของเขาด้วยเส้นทอง เพราะหันหลังให้แสงสว่าง คนตระกูลฮิคาวะมองไม่เห็นใบหน้าของเขาชัด แต่ดวงตาคู่นั้นที่เย็นชาและเต็มไปด้วยหนึ่ง กลับเปรียบเสมือนคบเพลิงท่ามกลางความมืด สลักลึกลงไปในใจของทุกคน
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งของตระกูลคังคาวะคลายความตกใจลง แล้วเปิดปากพูดเสียงเย็นชา
"คิดไม่ถึงเลย พ่อหัวหน้าใหญ่ก๊กสังหารรัตติกาลถึงได้มาโอซาก้าด้วยตัวเอง ถึงขั้นพาคนบุกมาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลคังคาวะของพวกเรา... ไม่ทราบว่าท่านมีเจตนาอย่างไรครับ?"
เสิ่นชิงจู๋สีบุหรี่แน่น ท่ามกลางควันบุหรี่จาง ๆ ดวงตาคู่นั้นเพียงมองเขาเฉย ๆ ไม่แม้แต่จะมีเจตนาพูดคุยด้วยเลยสักนิด
เงียบสนิท
เจ้าหน้าที่ขมวดคิ้ว "อะไรนะ? จากท่าทีของท่านพ่อหัวหน้าใหญ่ หมายความว่าพวกเราตระกูลคังคาวะทำให้ก๊กสังหารรัตติกาลไม่พอใจหรือไง? เสียใจด้วยนะครับ แต่พวกเราตระกูลคังคาวะก็ทำงานแบบนี้มาตลอด ถ้ามันไปกระทบกระทั่งอะไรขึ้นมาจริง ๆ... นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเรานี่ครับ"