หลิวอันเปิดกล่องสีเงิน ภายในเรียงหลอดแก้วไว้ 6 หลอดอย่างเป็นระเบียบ ของเหลวสีเขียวไหลวนอยู่ข้างใน บางครั้งก็มีฟองอากาศผุดขึ้นมา ก่อนแตกเป๊าะบนผิวของเหลว
“ของเหลวปราณแท้!” หลิวอันไม่อ้อมค้อม เอ่ยขึ้นทันที “โรงเรียนทุ่มเงินก้อนโตซื้อมาให้พวกเธอ หวังว่าจะใช้กันให้ดี!”
ปีนี้โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งนครหยางมองเห็นความหวังขึ้นมาจริง ๆ ทั้งจ้าวอี้หมิง ผู้บำเพ็ญสืบทอดมรรคาแห่งตะวัน สองพี่น้องสวี่ถงกับสวีชิง ฟางไป๋ที่ไม่รู้โผล่มาจากซอกหลืบไหน แล้วก็โจวอวี๋ที่พอเอามาเติมจำนวนได้
ภายใต้การยุยงของจางถูและเหลียงเสี่ยว ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งนครหยางก็เกิดฮึกเหิมขึ้นมาชั่วขณะ เขาสั่งซื้อทรัพยากรบำเพ็ญขั้นเปิดชีพจรราคาแพงชุดหนึ่งทันที หวังจะบ่มเพาะอัจฉริยะตัวจริงขึ้นมาสักหลายคน
นอกจากฟางไป๋แล้ว ดวงตาของอีกสี่คนต่างเป็นประกาย ลมหายใจชะงักไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ว่านี่คืออะไร
ฟางไป๋เจ้าเด็กโชคร้าย แม้ไม่เคยเห็นของดีมาก่อนจริง ๆ แต่พอเห็นสีหน้าของคนรอบข้างก็เข้าใจทันทีว่านี่ต้องเป็นของดี
ด้วยนิสัยดีที่ไม่เข้าใจก็ถาม ฟางไป๋ยกมือน้อย ๆ ขึ้น “อาจารย์หลิว ของนี่ใช้ทำอะไรเหรอครับ?”
หลิวอันชะงักไปครู่หนึ่ง เกือบลืมไปว่ายังมีฟางไป๋คนจนอยู่ด้วย แต่เขาไม่ได้คิดอะไรมากนัก แล้วอธิบายให้ทุกคนฟังว่า “ของเหลวปราณแท้สร้างขึ้นโดยผู้บำเพ็ญคุณธรรมไม้ ต้องเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานขึ้นไปจึงจะหลอมสร้างได้”
“ผู้อำนวยการจางถูเป็นคนหลอมเหรอครับ?” ฟางไป๋นึกถึงจางถู ผู้บำเพ็ญคุณธรรมไม้ขั้นสร้างฐาน ซึ่งเป็นหนึ่งในอาจารย์ที่สร้างชื่อให้โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งนครหยางทันที