“หมอนั่นอยู่ห้องไหนกัน ทำไมวางท่าขนาดนั้น?” นักเรียนด้านล่างกระซิบถามกันไปมา
“ไม่รู้สิ ไม่เคยเห็นมาก่อน”
“นี่! พวกนายว่า รุ่นพี่ฉู่จะสู้หมอนั่นไหวไหม?” นักเรียนหัวไวคนหนึ่งถามขึ้น
“นายถึงกับไม่เชื่อในตัวรุ่นพี่ฉู่เชียวหรือ เธอบรรลุขั้นกลั่นปราณชั้นสามตั้งนานแล้วนะ นายเป็นสายลับที่โรงเรียนอื่นส่งมาหรือไง?”
เสียงถกเถียงดังระงมอยู่ด้านล่าง
ในทางกลับกัน ฉู่มู่เสวี่ยบนเวทีกลับไม่ได้สบายใจอย่างที่เห็น เธอสัมผัสระดับการบำเพ็ญของฟางไป๋ที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้เลย ได้แต่เห็นเกล็ดหิมะสีขาวลอยวนไปมาอยู่รอบตัวเขา
“ท่าไม่ดีแล้ว!”
เธอหยิบยันต์สีขาวราวหิมะออกมาแผ่นหนึ่งแล้วสะบัดใส่ฟางไป๋ ลมหนาวเสียดกระดูกพัดเข้าใส่เขา เกล็ดหิมะแต่ละแผ่นแปรเปลี่ยนเป็นคมมีดพุ่งแทงหน้าผาก
“?”
ทันทีที่เข้าใกล้ เกล็ดหิมะก็แปรเป็นสายปราณเย็น ฟางไป๋ไม่รู้สึกอะไรสักนิด แถมยังเย็นสบายอยู่หน่อย ๆ
เขาถามอย่างสงสัยว่า “เธอก็ฝึกปราณเย็นเหมือนกันหรือ? มรรคสืบทอดที่ฝึกยากขนาดนี้ ยังมีคนเลือกอีกหรือเนี่ย?”
“ห้ามดูหมิ่นมรรคสืบทอดปราณเย็น!” ฉู่มู่เสวี่ยตวาดเสียงดัง ใบหูแดงระเรื่อ เธอหยิบธงเล็กสี่ผืนออกมาจากถุงเก็บของสีฟ้า แล้วปักไว้รอบตัวฟางไป๋
“น่าสนใจดีนี่” ฟางไป๋ไม่ได้ขัดขวาง เขาอยากรู้ว่าหมอนี่จะงัดอะไรออกมาอีก ใต้ฝ่าเท้าปรากฏแสงสีขาว สายโซ่น้ำแข็งหลายเส้นพุ่งเข้าพันธนาการฟางไป๋ ยันต์หกแผ่นปรากฏขึ้นพร้อมกัน ลำแสงสีขาวหกสายซัดเข้าใส่ฟางไป๋ที่อยู่ตรงกลาง