ราชวงศ์เซิ่งหยวนแตกต่างจากยุคปัจจุบัน หากโรคระบาดทั้งสามชนิดนี้เกิดขึ้นในยุคปัจจุบัน หน่วยควบคุมโรคของประเทศย่อมตรวจพบและจัดการได้อย่างรวดเร็ว
แม้แต่ผู้คนที่ติดเชื้อไปแล้วก็ยังมีโอกาสรอดชีวิตด้วยเทคโนโลยีทางการแพทย์อันก้าวหน้า
แต่ที่นี่ไม่มีอะไรเลย
ไม่มีบุคลากรทางการแพทย์ ไม่ต้องพูดถึงเครื่องตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่ใช้ติดตามสัญญาณชีพ แม้แต่กระบอกฉีดยาสักอันก็ยังไม่มี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงยากลุ่มควิโนโลน
คำพูดของระบบฟังดูดีไม่น้อย ภารกิจที่มอบให้ตามความสามารถของเขาเนี่ยนะ? เขาไม่เห็นรู้เลยว่าตัวเองมีความสามารถเช่นนั้น
เซี่ยชิงเฟิงแทบอยากหัวเราะ เขายกมุมปากขึ้น ทว่าดวงตากลับไร้รอยยิ้มแม้แต่น้อย
“ระบบ อย่ามัวพูดจาเลื่อนลอย ช่วยอะไรที่เป็นรูปธรรมหน่อยได้ไหม ไม่อย่างนั้นฉันคงขอปล่อยจอยแล้วจริง ๆ”
ระบบได้ยินแววข่มขู่จากคำพูดของเซี่ยชิงเฟิง หลังอยู่กับเจ้าของมานานกว่ายี่สิบปี มันย่อมรู้ว่าเวลานี้เขาไม่ได้พูดเพราะโมโหชั่ววูบ
แต่เขาโกรธจริง ๆ
ความเงียบงันอันอึดอัดในอากาศถูกทำลายลงด้วยม่านแสงสีครามที่สว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน ม่านแสงกะพริบถี่หลายครั้ง ราวกับกำลังค้นฐานข้อมูลมหาศาลอย่างรวดเร็ว เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาแต่เดิมกลับมีความไหววูบที่ยากจะสังเกตแฝงอยู่
【ตรวจพบว่าอารมณ์ของเจ้าของระบบใกล้ถึงขีดแตกสลาย เริ่มกระบวนการช่วยเหลือฉุกเฉิน】
ไม่นาน ภาพตำราโบราณหลายเล่มก็ปรากฏขึ้นบนม่านแสง ได้แก่ 《ตำราว่าด้วยโรคไข้และโรคเบ็ดเตล็ด》 《ตำรับยาพันตำลึงทอง》 《ว่าด้วยโรคระบาด》 《ตำรับยาที่สืบทอดในตระกูลหยาง》 《รวบรวมตำรับยา》 《รวมโรคและกลไกแห่งโรคจากคัมภีร์ซู่เวิ่นเพื่อรักษาชีวิต》 และ 《ตำรับยาฉุกเฉินหลังแขนเสื้อ》