แม้แผนที่จางเฟิงคิดขึ้นมาเพื่อจัดการเซี่ยชิงเฟิงจะไม่เลว ทว่าบรรดาประมุขตระกูลที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้ล้วนไม่ใช่คนโง่เขลา พวกเขาทำการค้าจนใหญ่โตได้ ย่อมรู้ดีว่าแผนนี้ยังมีอุปสรรคไม่น้อยเมื่อลงมือปฏิบัติจริง
“พี่จาง แม้ผู้ตรวจการเกลือจะเป็นขุนนางใหญ่ของราชสำนัก ทว่าพวกเราก็ยังมีสถานะเป็นพ่อค้า”
“ยามปกติพวกขุนนางเหล่านั้นพบพวกเรา ต่อหน้าก็สุภาพอ่อนน้อม แต่ในใจไม่รู้ว่าดูแคลนพวกเราเพียงใด หากเขาคิดว่าพวกเรากุเรื่องเซี่ยชิงเฟิงขึ้นเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน แล้วไม่เชื่อคำพูดของพวกเรา จะทำอย่างไรเล่า?”
ตระกูลจางกับตระกูลจ้าวยังพอว่า พวกเขามิได้มีสถานะเป็นพ่อค้า แต่เป็นตระกูลใหญ่ที่สืบทอดกันมา ตระกูลหนึ่งมีพระญาติฝ่ายพระมารดาของฮ่องเต้ค้ำประกัน อีกตระกูลก็มีญาติผู้ทรงอำนาจอยู่ในเมืองข้างเคียง ทว่าพ่อค้าอย่างพวกเขากลับไม่มีที่พึ่งแข็งแกร่งเช่นนี้
แผนการครั้งนี้ต้องไร้ช่องโหว่ จึงจะกำจัดเซี่ยชิงเฟิงให้สิ้นซากได้ หาไม่ เมื่อเซี่ยชิงเฟิงจัดการเรื่องตรงหน้าเสร็จ คนที่จะตายก็คือพวกเขา
จางเฟิงย่อมรู้ดีว่าคนอื่นกังวลเรื่องใด จึงรีบรับรองว่า “น้องชายทุกท่านโปรดวางใจ ข้าจัดเตรียมเส้นสายไว้ให้แนะนำผู้ตรวจการแล้ว”
เขาล้วงจดหมายเชิญขอบทองออกจากแขนเสื้อ ปลายนิ้วเคาะลงบนโต๊ะหนัก ๆ “นี่เป็นจดหมายที่บิดาบุญธรรมของอาสะใภ้ข้าเขียนด้วยตนเอง ผู้ตรวจการย่อมเห็นแก่หน้าอยู่บ้าง”
“อีกอย่าง ก่อนหน้านี้หลี่เหวินหย่วนมิได้เก็บภาษีทหารไปสองครั้งหรือ? ทั้งพยานบุคคลและหลักฐานอยู่ในหมู่บ้านที่เขาไปเก็บภาษีทหาร มีให้จับได้เป็นกระบุง”