“ฮึ! หากไม่รู้ คงนึกว่าเขาซื่อสัตย์สุจริตเพียงใดกระมัง!” ใต้เท้าหลู่ผู้มีนิสัยตรงไปตรงมาส่งเสียงขึ้นจมูก “เมื่อครู่เสมียนมิได้นำข้อสอบที่ยังไม่ปิดชื่อหลายฉบับไปให้เขาตรวจในห้องตรวจข้อสอบหรือ? ยังไม่รู้เลยว่าข้อสอบเหล่านั้นเป็นของลูกศิษย์หรือคนใต้บังคับบัญชาของผู้ใด”
ใต้เท้าหลู่พลันหน้าแดงก่ำ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความคับแค้น “หากเขามีความสามารถจริง ก็จงคัดข้อสอบเหล่านั้นตกเสีย หากทำได้ หลู่ผู้นี้จะนับถือเขาว่าเป็นบุรุษกระดูกเหล็กผู้เที่ยงธรรม!”
สิ้นคำ ห้องตรวจข้อสอบก็เงียบกริบในทันใด ใต้เท้าคนอื่น ๆ อีกหลายคนสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ใต้เท้าหลี่ผู้เป็นหัวหน้าจึงรีบก้าวเข้ามา คว้าท่อนแขนใต้เท้าหลู่ไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ ก่อนเอ่ยเตือนเสียงเบา “พี่หลู่ ระวังคำพูดด้วย! เรื่องเช่นนี้กล่าวส่งเดชไม่ได้”