“บัณฑิตยอดเยี่ยมทั้งสาม รอเสียนานแล้ว!” นายอำเภอนั่งอยู่บนที่นั่งประธานด้วยสีหน้าเบิกบาน ครั้นเซี่ยชิงเฟิงกับคนอื่น ๆ คำนับแล้ว ก็ผายมือให้พวกเขานั่งลง
“อย่าได้กังวล วันนี้ที่เรียกพวกเจ้ามาพบก็เพียงอยากทำความรู้จักกัน การสอบระดับจังหวัดกำลังจะมาถึง จึงอยากดูว่าพวกเจ้าทบทวนตำราไปถึงไหนแล้ว”
แม้ใบหน้าอวบอ้วนของนายอำเภอจะประดับรอยยิ้มอ่อนโยน ทว่ายามมองเซี่ยชิงเฟิงกลับมีแววพิจารณาตรวจสอบอย่างชัดเจน
หลังตรวจข้อสอบเสร็จและเปิดดูชื่อผู้เข้าสอบ เขาเข้าใจว่าผู้ได้อันดับหนึ่งของการสอบระดับอำเภอในปีนี้คงเป็นบุตรหลานตระกูลเหลย ไม่นึกว่าจะเป็นเด็กน้อยอายุเพียงเจ็ดขวบ
ตอนแรกนายอำเภอคิดว่าเซี่ยชิงเฟิงเป็นบุตรหลานตระกูลใหญ่จากเมืองหลวงที่กลับมาสอบ จึงทำคะแนนได้ดีถึงเพียงนี้
เขาจึงส่งคนไปสืบประวัติของอีกฝ่ายโดยเฉพาะ แต่นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเพียงบุตรชาวนา!
ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายเรียนมาเพียงสามปีกว่า ก็สอบได้อันดับหนึ่งของอำเภอแล้ว
เรื่องนี้ช่างผิดปกตินัก ปฏิกิริยาแรกของเขาคืออำเภอข้างเคียงส่งคนมาขโมยข้อสอบและแอบบอกหัวข้อแก่เด็กชาวนาผู้นี้ เพื่อเล่นงานเขาเป็นแน่
การรั่วไหลของข้อสอบขุนนางเป็นคดีใหญ่! หากข่าวแพร่ออกไปแม้เพียงเล็กน้อย ไม่เพียงหมวกขุนนางบนศีรษะจะปลิวหลุด แม้แต่ชีวิตก็อาจรักษาไว้ไม่ได้
คิดถึงตรงนี้ นายอำเภอก็เหงื่อเย็นผุดเต็มแผ่นหลังในทันที
แต่ตอนนั้นเขาจำต้องรักษาความสงบ ทำทุกอย่างให้เป็นปกติและประกาศผลตามเดิม
ที่ปล่อยให้พวกเขารอครึ่งชั่วยามก็เป็นความจงใจของเขาเช่นกัน มีที่ปรึกษาหลายคนแอบฟังบทสนทนาของพวกเขาอยู่ด้านหลัง