นับแต่เซี่ยชิงเฟิงถูกส่งไปประจำการที่เมืองหลินผิง เซียวหยุนซูก็ติดต่อกับเขาอยู่เสมอ จึงรู้ข่าวที่ใต้เท้าเซี่ยคิดค้นปูนซีเมนต์ได้เช่นกัน
ที่จริงแล้วทันทีที่เซี่ยชิงเฟิงคิดค้นปูนซีเมนต์ขึ้นมาได้ เขาก็ส่งจดหมายมาถามเซียวหยุนซูเป็นคนแรกว่าจะทำการค้าปูนซีเมนต์หรือไม่ เซียวหยุนซูเห็นว่าสิ่งล้ำค่าซึ่งเป็นประโยชน์ต่อแคว้นและประชาชนเช่นนี้ควรแจ้งเสด็จพ่อให้ทรงทราบก่อน เซี่ยชิงเฟิงจึงนำเรื่องนี้ไปกราบทูลเสด็จพ่อ
ภายในท้องพระโรงเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง เจ้ากรมโยธาธิการเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบ “ปูนซีเมนต์หรือ? นี่คือสิ่งใด? ข้าเฒ่าไม่เคยได้ยินมาก่อน หรือจะแข็งแกร่งกว่าอิฐหินที่ก่อจากดินอัดตามแบบดั้งเดิม?” เมื่อได้ยินองค์ชายหกกล่าวว่าเซี่ยชิงเฟิงใช้ปูนซีเมนต์ซ่อมทางน้ำ ทั้งยังต้านทานอุทกภัยได้สำเร็จ เจ้ากรมโยธาธิการก็สนใจขึ้นมาทันที
“เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ!” เซียวหยุนซูกล่าวพลางมองเซียวคังหยวนบนบัลลังก์มังกร ราวกับกำลังถามว่าเขาจะนำปูนซีเมนต์มาให้เหล่าขุนนางดูสักหน่อยได้หรือไม่
เซียวคังหยวนย่อมทราบความหมายของเซียวหยุนซู จึงเชิดคางขึ้นเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เสี่ยวเหมย ไปนำปูนซีเมนต์ที่เซี่ยชิงเฟิงเคยส่งมาให้เราออกมาให้ใต้เท้าทั้งหลายดู”
ขันทีเหมยรับพระบัญชาแล้วจากไป ไม่นานก็ประคองกล่องไม้ประณีตใบหนึ่งกลับมา ก่อนถวายขึ้นด้วยความนอบน้อม เซียวคังหยวนส่งสัญญาณให้เปิดกล่อง ภายในมีปูนซีเมนต์สีเทาขาวก้อนหนึ่ง ผิวเรียบลื่น มองเห็นเม็ดเนื้อละเอียดแน่นภายในได้ราง ๆ
“ขุนนางที่รักทั้งหลาย นี่คือปูนซีเมนต์ที่เซี่ยชิงเฟิงใช้” เซียวคังหยวนตรัสเรียบ ๆ สายตากวาดมองเหล่าขุนนางเบื้องล่าง