ในห้องทรงพระอักษร กระถางกำยานลายสิงห์เหยียบมังกรเคลือบทองส่งกลิ่นหอมของกำยานหลงเสียน รายงานชัยชนะถูกส่งถึงพระหัตถ์ฮ่องเต้เซียวคังหยวนเป็นคนแรก
พระองค์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนสีพระพักตร์จะเผยความยินดีอย่างยากจะระงับ “เร็วเข้า! ถ่ายทอดราชโองการของเราเดี๋ยวนี้ ให้กรมพิธีการเริ่มหารือเรื่องการเจรจาสงบศึกกับทูตแคว้นจินเหมิงโดยละเอียดทันที ต้องช่วงชิงผลประโยชน์สูงสุดให้ราชวงศ์เซิ่งหยวนของเรา!”
พระสุรเสียงก้องกังวานไปทั่วห้องทรงพระอักษร เปี่ยมด้วยพระบารมีอันมิอาจโต้แย้ง
ทว่าเมื่อความตื่นเต้นค่อย ๆ จางลง เซียวคังหยวนก็ทรุดพระวรกายกลับลงบนบัลลังก์มังกร นิ้วมือเคาะที่เท้าแขนเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว ก่อเกิดเสียงทุ้มต่ำ
เรื่องของผู้อื่นล้วนจัดการได้ไม่ยาก มีเพียงบัดนี้องค์ชายหกสร้างความชอบทางทหารไว้อย่างใหญ่หลวง อีกไม่นานก็จะกลับมาพร้อมชัยชนะ การปูนบำเหน็จความชอบจึงกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก หย่งฉีโหวเองก็สร้างคุณูปการใหญ่หลวงในสงครามครั้งนี้ แล้วควรพระราชทานรางวัลเช่นไร?
ระหว่างที่กำลังลังเล เสียงรายงานก็ดังมาจากนอกตำหนัก “อัครเสนาบดีรองหลี่จิ่งจ้านขอเข้าเฝ้าฝ่าบาท มีเรื่องสำคัญกราบทูลพ่ะย่ะค่ะ”
“ให้เข้ามา” เซียวคังหยวนกำลังไม่รู้ว่าจะปูนบำเหน็จเช่นไรพอดี หลี่จิ่งจ้านเป็นขุนนางซื่อตรงมาโดยตลอด ฟังความเห็นของเขาดูสักหน่อยก็ดี
ใครจะรู้ว่าหลี่จิ่งจ้านเข้ามาก็กราบทูลเรื่องหนึ่ง ซึ่งทำให้พระองค์กริ้วอย่างยิ่ง!