เงินหกหยวนที่อุ่นอยู่ในมือทำให้อวี๋หว่านยิ้มมุมปากขึ้นมา
จริง ๆ แล้ว มีเพียงการหาเงินเท่านั้นที่ทำให้คนเรามีความสุข!
เงินเดือนหนึ่งเดือนของเธอในโรงงานสิ่งทอคือ 18 หยวน การขายมะเขือเทศหนึ่งตะกร้าสะพายหลังได้หนึ่งในสามของเงินเดือน
ไม่มีคนกลางมาโก่งกำไร ใครจะเข้าใจความรู้สึกที่เมื่อก่อนต้องทำงานหนักทั้งเดือน ส่งเงินให้ครอบครัวครึ่งหนึ่ง เหลือให้ตัวเองใช้แค่เดือนละเก้าหยวน
รู้สึกเหมือนตัวเองมีชีวิตอยู่อย่างไร้ค่า เหมือนถูกใช้แรงงานฟรี ๆ ตลอดเวลา
แต่ตอนนี้เงินหกหยวนนี้เป็นของเธอทั้งหมด ต้นมะเขือเทศตอนแรกซื้อมาหัวละสามเซน ต้นกล้ายี่สิบต้นก็ใช้เงินแค่หกเหมา ครั้งแรกที่ขายเธอก็กำไรสิบเท่า และการปลูกผักกับเก็บผลผลิตก็มีเสี่ยวฝูช่วย
ตัวเองแค่นอนรอรับเงินก็พอ
จริง ๆ แล้ว มีเพียงผลผลิตจากแผ่นดินเท่านั้นที่เป็นของจริง!
อวี๋หว่านเริ่มวางแผนแล้วว่าจะขายอะไรต่อไป ไข่ไก่ต้องขายแน่นอน แต่แม่ไก่ของเธอยังไม่เริ่มวางไข่
ส่วนผักทุกอย่างสุกเต็มที่แล้ว ตอนนี้ที่มีมากที่สุดคือหัวไชเท้ากับผักกาดขาว
ส่วนหนึ่งเอาไปเลี้ยงไก่ อีกส่วนหนึ่งอวี๋หว่านตั้งใจจะทำหัวไชเท้าเปรี้ยวหวาน ผักกาดดองเผ็ด และกิมจิ ในหน้าร้อนแบบนี้เป็นเมนูเด็ดขาด ใส่ก๋วยเตี๋ยวช่วยเพิ่มความอยากอาหารและลดความเลี่ยนได้ดีมาก
ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือไม่ค่อยกินข้าว ชอบกินบะหมี่กับขนมปังนึ่งเป็นอาหารหลัก ถึงจะกินแป้งขาวล้วนไม่ได้ ก็ต้องทำแป้งผสมสองอย่างหรือสามอย่าง
วิธีดองหัวไชเท้ากับผักกาดขาว ชาติก่อนก็มีสอนในอินเทอร์เน็ต อวี๋หว่านทำที่บ้านให้พ่อแม่กินทุกปี สำหรับเธอแล้วเป็นเรื่องง่ายมาก
มะเขือเทศเก็บไว้กินเองส่วนหนึ่ง ที่เหลือเก็บไว้ค่อย ๆ ขายทีหลัง