เมื่อมองดูไม้ที่หักท่อนนั้น เหมือนมองเห็นแขนที่อ่อนแอของตัวเอง
หวังลี่จวนสั่นสะท้าน รีบพูดว่า "ฉันชดใช้ไข่ให้เธอ!"
อวี๋หว่านคิดว่าหวังลี่จวนจะไปขอไข่จากบ้านข้างๆ แต่ไม่คิดว่าเธอจะเข้าไปในห้องค้นกล่องอยู่นาน แล้วหาไข่นกป่าสามฟอง ไข่เป็ดสี่ฟอง และไข่นกกระทาสามฟอง
เมื่อมองดูไข่ขนาดใหญ่เล็กที่เธอถือออกมา ไม่เพียงแต่อวี๋หว่านเท่านั้นที่พูดไม่ออก คนอื่นๆ ก็พูดไม่ออกเหมือนกัน
หลินเถาที่ชอบเถียงกับเธอเป็นประจำพูดว่า "เธอมีไข่เองแท้ๆ ทำไมยังไปขโมยกินไข่ตุ๋นที่ปัญญาชนเฉินทำให้คนในบ้านกินอีก อยากกินก็ทำไมไม่นึ่งเองสักถ้วยล่ะ?"
ตอนนี้หัวใจของหวังลี่จวนกำลังเจ็บแปลบๆ
เธอเป็นพวกปี่เซียะที่เก็บเข้าแต่อยากให้ออก ยิ่งกินของตัวเองก็ยิ่งเหลือน้อย กินของคนอื่นก็ถือว่าได้กำไร!
แต่เธอไม่คิดว่าปัญญาชนเฉินที่ดูอ่อนโยน จะมีนิสัยแข็งกร้าวขนาดนี้ แค่กินไข่ตุ๋นไปครึ่งถ้วย ก็ให้เธอชดใช้ไข่สิบฟองเลย!
นั่นไข่ตั้งสิบฟองนะ!
"ไม่เกี่ยวกับเธอ ฉันอยากกินก็กินแล้ว ใครจะไปรู้ว่าไข่ของเธอวางไว้ในหม้อน่ะ ถ้าเธอไม่อยากให้คนอื่นขโมยกิน ก็ไปสร้างเตาแยกเองสิ ก่อไฟทำกับข้าวเองสิ!"
หวังลี่จวนเจ็บปวดใจมาก ไม่มองไข่ที่ส่งให้คนอื่นอีก ถือชามเข้าไปหลบในห้องกินข้าว ไม่เห็นก็ไม่ปวดใจ!
ถึงแม้ไข่สิบฟองนี้จะไม่ใช่ไข่ไก่ทั้งหมด ยังมีไข่นกกระทาเล็กๆ อีกสามฟอง แต่อวี๋หว่านก็ไม่ได้ตามไปบังคับให้เธอเพิ่มไข่อีกสามฟอง
ให้อภัยคนอื่นก็ให้อภัยได้เถอะ
กระต่ายจนแต้มยังกัดคน ถ้าทำให้หวังลี่จวนจนมุมจริงๆ เธอคงยอมโดนตีมากกว่าจะยอมชดใช้ไข่ให้
ได้ชัยชนะครั้งใหญ่ หลี่ถิงถิงชูนิ้วโป้งให้อวี๋หว่าน ชื่นชมที่อวี๋หว่านกล้าสู้กับหวังลี่จวนโดยตรง แล้วยังพลิกมือของเธอดู