หลังจากนั้นเวลาขึ้นงาน หวังลี่จวนและอู๋เสวี่ยเหมยต่างก็เดินเลี่ยงไปคนละทาง อวี๋หว่านก็ไม่ใส่ใจ
การรักษาความสัมพันธ์กับผู้คนก็เปลืองแรงเหมือนกัน ไหนๆ ก็แค่คนรู้จักผิวเผิน ความสัมพันธ์จะดีหรือร้ายก็ไม่สำคัญเท่าไหร่ เธอผ่านช่วงวัยที่สนใจความคิดเห็นของคนอื่นมานานแล้ว
อีกอย่าง อวี๋หว่านเป็นที่ชื่นชอบของคนทั่วไป หลี่ถิงถิงและเหล่าป้าหลายคนในหมู่บ้านต่างก็ชอบเธอมาก!
อืม ช่วงนี้ยังมีจางหงอิงเพิ่มมาอีกคน ทุกวันจะมาช่วยเธอถอนหญ้าก่อนแล้วค่อยไปทำงานของตัวเอง
ปกติอวี๋หว่านได้ค่าคะแนนแรงงานมากสุดวันละสามคะแนน แต่ด้วยความช่วยเหลือของจางหงอิง เธอได้เต็มสิบคะแนนต่อเนื่องสามวัน
แถมยังไม่ต้องจ่ายค่าจ้าง เจ้านายทุนนิยมคนไหนก็ต้องชอบใจกับลูกจ้างแบบนี้
และอวี๋หว่านทำงานอยู่บนแปลงเดียวกับป้าซ่งกับป้าสวี่ ทุกครั้งจางหงอิงจะทำให้ครบสามคนก่อนถึงจะไป
ทำแบบนี้ติดต่อกันสามวัน ป้าซ่งกับป้าสวี่ที่เคยนินทาเธอก็เปลี่ยนไปพูดจาดีด้วย พอพักใต้ร่มไม้ก็เอาน้ำแก้วหนึ่งมาให้จางหงอิง
ยังช่วยนวดบ่า ชมว่าเธอเป็นคนดี
คนเรานี่เปลี่ยนไปได้จริงๆ
ชี้นิ้วไปมา jpg.
มองจางหงอิงที่เสื้อเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ อวี๋หว่านคิดว่าตัวเองไม่ควรปล่อยปละละเลยอีกต่อไป ถ้าเป็นแค่ตัวเองคนเดียวก็พอ แต่ถ้านานเข้าป้าซ่งกับป้าสวี่ถือว่าจางหงอิงเป็นลูกจ้างของพวกเธอ นั่นก็คือการกลั่นแกล้งคนชัดๆ!
อวี๋หว่านรั้งจางหงอิงที่กำลังจะไปทำงานต่อ แล้วพูดว่า "คุณจางหงอิง ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือหลายวันนี้ แต่เรื่องของฉัน ฉันควรทำเองดีกว่า"
มือของจางหงอิงชะงัก เธอวางวัชพืชลงข้างตัว ใบหน้าที่คล้ำแดดเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น