วันรุ่งขึ้น ตระกูลเหลียงจัดงานแต่งขึ้นอย่างคึกคัก
ช่วงนี้เป็นเวลาที่ข่าวลือกำลังแพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมือง ผู้คนต่างพูดถึงเรื่องที่พวกค้าขายโก่งราคาในตลาดมืดถูกจับกุม โดยเฉพาะข่าวลือสะเทือนวงการที่ผู้อำนวยการโรงงานอาหารรับสินบนจำนวนมากจนถูกจับ
การที่ลูกชายผู้อำนวยการโรงงานเหลียงเปลี่ยนตัวเจ้าสาว จึงแทบไม่มีใครสนใจ
ถือโอกาสที่ทุกคนไม่ทันสังเกต ตระกูลเหลียงจึงรีบจัดพิธีแต่งงานให้คู่บ่าวสาวอย่างเงียบ ๆ แขกที่เชิญมาก็ล้วนเป็นญาติที่ไม่รู้เรื่องที่พวกเขาเปลี่ยนเจ้าสาว
เหลียงอี้อันในชุดทหารเรียบกริบ หน้าอกประดับดอกไม้สีแดง มองไปรอบ ๆ ห้องที่พ่อแม่กำลังต้อนรับแขกเหรื่ออย่างขะมักเขม้น ใบหน้าของเขาไร้ซึ่งความยินดี มีเพียงความว่างเปล่า
เหลียงอี้อันไม่เข้าใจว่าเรื่องมันลงเอยแบบนี้ได้อย่างไร
ทั้งที่ควรจะเป็นวันมงคล แต่เขากลับไม่รู้สึกดีใจเลย ผู้หญิงที่เขาควรแต่งงานด้วยควรจะเป็นอวี๋หว่านไม่ใช่หรือ ทำไมคนที่ยืนอยู่ข้างเขากลับกลายเป็นเสิ่นเสี่ยวเวย
ความทรงจำเมื่อวานเลือนรางเกินไป หลังจากได้สติ เขาก็เห็นแต่เสิ่นเสี่ยวเวยที่นอนบนเตียงเดียวกับเขา
เหลียงอี้อันแทบจะกลิ้งตกจากเตียง เขาร้องตะโกนด้วยความตกใจ "เธอมาอยู่บนเตียงฉันได้ยังไง!"
จริง ๆ แล้วเสิ่นเสี่ยวเวยตื่นก่อนหน้านั้นแล้ว และยังจำเรื่องเมื่อวานได้ทั้งหมด แต่เธอไม่ได้ลุกขึ้น แกล้งหลับต่อไป
เมื่อวาน ถึงแม้จะเป็นเธอที่พยุงเหลียงอี้อันเข้ามาในห้อง แต่พอเข้ามาแล้วตัวเธอกลับร้อนผ่าวไปทั้งร่าง เธออดใจไม่ไหว จึงกอดเขา ทั้งลูบคลำทั้งหอมแก้ม