เช้าวันรุ่งขึ้น อวี๋หว่านตื่นนอนตอนหกโมงครึ่ง ล้างหน้าแปรงฟันตามปกติ
แก้ผ้าพันแผลที่มือขวาออก ก่อนหน้านี้ตอนเปิดพื้นที่มิติ เธอใช้ความเด็ดเดี่ยวกัดแผลลึกและแรง
แผลลึกขนาดนี้ต้องทิ้งรอยแผลเป็นแน่ แต่อวี๋หว่านหวงร่างกายตัวเองมาก
ช่วงนี้ทั้งเช้าค่ำเธอใช้น้ำพุวิญญาณทาแผล เมื่อคืนเห็นสะเก็ดแผลหลุดหมดแล้ว เหลือเพียงเนื้อสีชมพูอ่อนที่เพิ่งขึ้นใหม่
เธอเลยทาน้ำพุวิญญาณอีกชั้น เช้านี้ดูอีกที รอยเนื้อที่มีสีต่างนั้นกลับกลมกลืนเป็นสีเดียวกับผิวรอบข้าง ผิวเรียบเนียน ไม่เห็นเลยว่าตรงนี้เคยมีแผลลึกถึงกระดูก
ว่าแล้ว วันนี้ส่องกระจกแล้วรู้สึกว่าตัวเองขาวขึ้นกว่าเดิมเยอะ
เจ้าของร่างเดิมขาดน้ำมันปลาเนื้อมาตั้งแต่เด็ก ถึงหน้าตาจะเล็กเรียวสวย เห็นได้ว่าเป็นต้นแบบนางงาม แต่สีหน้ากลับเหลืองซีดไม่แข็งแรง
อวี๋หว่านแม้จะกินอย่างประหยัดทุกวัน แต่ก็ยังดีกว่าที่เจ้าของร่างเดิมกินตอนอยู่บ้านสกุลเฉิ่น ร่างกายจึงค่อยๆ ฟื้นฟูขึ้นบ้าง
แถมช่วงนี้ยังได้ดื่มน้ำพุวิญญาณ นอกจากจะขาวขึ้นแล้ว ผิวยังนุ่มชุ่มชื้นกว่าเดิมมาก
ใครบ้างไม่ชอบให้ตัวเองสวยขึ้น อวี๋หว่านยิ้มกว้างให้กระจก ในใจขอบคุณพื้นที่มิติน้ำพุวิญญาณอีกครั้ง
ไม่มีโฟมล้างหน้าและครีมบำรุง ไม่ต้องแต่งหน้า อวี๋หว่านจัดการตัวเองเสร็จเร็วเหมือนเดิม คว้ากล่องข้าวอลูมิเนียมไปโรงอาหารตักข้าว