ซ่างกวนอวิ๋นนำพาคนมายังเบื้องหน้าคณะของกู้จิ่น
เขากวาดตามองทั่วก่อน แล้วจึงจับจ้องไปยังร่างอันแหลกเหลวไม่เป็นชิ้นดีบนพื้น
นั่นคือซ่างกวนเช่อ บุตรชายของเขา
เมื่อเห็นร่างไร้วิญญาณ ซ่างกวนอวิ๋นก็เปล่งเสียงร่ำไห้แสนสาหัส
"ลูกพ่อ..."
เขาหายตัวไปอยู่เบื้องหน้าร่างของซ่างกวนเช่อในพริบตา แล้วโอบกอดร่างนั้นไว้ในอ้อมแขน
ราวกับชายชราผู้ร่วงโรยไร้เรี่ยวแรง เขาร่ำไห้อย่างสิ้นหวัง
ผู้ฝึกยุทธ์แห่งสมาคมการค้าเทียนเหอทุกคนก้มหน้าสงบนิ่ง ท่ามกลางความโศกเศร้า กลิ่นอายสังหารที่แผ่ออกจากร่างกลับยิ่งน่าสะพรึงและแหลมคมกริบ
เป็นเพียงตระกูลกู่แค่นี้
กล้ามาแตะต้องบุตรชายรองหัวหน้าสมาคมการค้าเทียนเหอ?
"สาบานจะกวาดล้างตระกูลกู่!"
"สาบานจะกวาดล้างตระกูลกู่!"
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์แห่งสมาคมการค้าเทียนเหอคำรามกึกก้อง ปราณทะยานเสียดเมฆา
ส่วนสมาชิกตระกูลกู่อีกด้าน กลับมีสีหน้าขาวซีด หมดสิ้นซึ่งเรี่ยวแรงและสิ้นหวัง
เทพนักรบมากมายถึงปานนี้ ช่างน่าสะพรึงกลัวนัก
ทั่วแคว้นอู่ทั้งสิบสองเมืองยังไม่แน่ว่าจะสามารถรวบรวมเทพนักรบจำนวนเท่านี้ได้
ชั่วครู่ต่อมา
ซ่างกวนอวิ๋นมองไปยังกู้จิ่นที่อยู่ไม่ไกล สีหน้าบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ ดวงตาแดงก่ำแทบปริแตก เอ่ยว่า
"กู้จิ่น ข้าจะให้เจ้าชดใช้ด้วยเลือด!"
ตูม...
กลิ่นอายอันแข็งแกร่งของผู้ฝึกยุทธ์ระดับยุทธ์วิญญาณปกคลุมทั่วทั้งตระกูลกู่
ประหนึ่งเทพเจ้าผู้เสด็จลงมาก็มิปาน
ผู้คนในที่นั้นใจเต้นระทึก
กระทั่งความคิดจะต่อต้านก็ยังไม่บังเกิด
ดั่งกำลังเผชิญหน้ากับหายนะวันสิ้นโลก
นี่คือผู้ฝึกยุทธ์ระดับยุทธ์วิญญาณ
อยู่เหนือเทพนักรบ หลอมรวมวิญญาณยุทธ์ แม้กายเนื้อจะแตกสลายก็ยังคงดำรงอยู่ระหว่างฟ้าดิน
หากกล่าวในแง่หนึ่ง นี่คือตัวตนดุจเทพเจ้าอย่างแท้จริง
ชิ้ง...
เสียงกระบี่อันเยือกเย็นดังขึ้น
กู้จิ่นสะบัดกระบี่เทียนอวิ๋นในมือ