สำนักงานใหญ่พายุวายุ
เป่ยหงกับหนานกงจิ่นและสมาชิกหลักอีกสองสามคนนั่งอยู่ในห้องประชุม
หนานกงจิ่นถามว่า
"ท่านเป่ย นายท่านว่ายังไงบ้าง"
"เขากำลังมาที่นี่!"
หลังจากถูกหลี่มั่วเสวียนฝังตราประทับ เขาก็รีบไปหาท่านอาจารย์ลู่หยวน ปรมาจารย์แพทย์จากหุบเขาเซียนอวิ๋น
หวังให้ท่านอาจารย์ลู่หยวนลงมือถอนตราประทับในร่าง
ตั้งใจจะลองดูสักตั้งว่าจริงหรือไม่
ท่านอาจารย์ลู่หยวนกลับบอกว่ามีพลังแข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งห้อมล้อมอยู่ตรงชีพจรหัวใจของเขาจริง ๆ
พลังนี้ร้ายกาจนัก หากกำเริบขึ้นมา ชีพจรหัวใจจะแตกดับสิ้น
เป่ยหงเองก็ตกใจแทบตาย รีบอ้อนวอนให้ท่านอาจารย์ลู่หยวนช่วย
แต่ใครจะรู้ ขนาดท่านอาจารย์ลู่หยวนยังจนปัญญา
จนใจเป่ยหงจึงตระหนักถึงความน่ากลัวของหลี่มั่วเสวียน
ไม่กล้าอาจหาญอีก ยอมปฏิบัติงานให้หลี่มั่วเสวียนแต่โดยดี
ไม่นานก็สืบข่าวเรื่องกระสุนปราณเจอ รีบรายงานหลี่มั่วเสวียนทันที
นักสู้พายุวายุคนหนึ่งถามว่า
"ท่านเจ้าสำนัก เราจะยอมศิโรราบต่อเขาจริง ๆ หรือ"
"หากเขาไม่นับเราเป็นคน จะตบก็ตบ จะด่าก็ด่า แถมยังทารุณเราอีก พวกเราจะอยู่อย่างไรเล่า"
"ใช่ ใช่ ยังไงพวกเราก็คือพายุวายุ มาโดนบงการแบบนี้มันอับอายเกินไป"
เป่ยหงแค่นเสียงเย็น
"เอาชีวิตหรือเอาศักดิ์ศรี พวกแกถ้าไม่ยอมก็ลองไปเผชิญหน้ากับเขาดู!"
สิ้นคำนี้