พูดจบ
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมีสีหน้าตกตะลึง
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
ผู้หญิงงามเลิศคนนี้มาจากไหน?
เฉินคุนยังคุกเข่ารับด้วยความเคารพถึงเพียงนั้น
ส่วนเป่ยหงสีหน้าก็เปลี่ยนไป
ราวกับว่าเขานึกอะไรบางอย่างขึ้นได้
หลินเหวย?
ชื่อนี้เขายังจำได้
ตระกูลหลินเมื่อนานมาแล้วได้ส่งบุตรสาวคนโตเข้าจวนโลหิตไปฝึกตน
แล้วก็ไม่มีข่าวคราวอีกเลย
ได้ข่าวว่าในวันมงคลสมรสของหลินมั่วเฟยและกู้หย่าฉิง
ตระกูลหลินได้เชิญบุตรสาวคนโตให้นำศิษย์ของจวนโลหิตมาชมงาน
คนของตระกูลหลินไม่ว่าบนล่างล้วนถูกหลี่มั่วเสวียนสังหารจนหมดสิ้น
ทว่าเหลือเพียงหญิงผู้นี้คนเดียว
เมื่อคิดถึงจุดนี้ รูม่านตาของเป่ยหงก็หดเล็กลง
หากนางคือหลินเหวยที่ออกมาจากสำนักเร้นลับจริง เช่นนั้นทั่วทั้งเมืองอู่ซื่อก็จะไม่มีผู้ฝึกยุทธคนใดเป็นคู่ต่อสู้ของนาง
นับว่าเป็นผู้ไร้เทียมทาน
เหล่าสำนักเร้นลับเหล่านั้นก็คือผู้สูงสุดแห่งยุทธภพแดนหัวเซี่ย
แม้แต่กฎของแดนหัวเซี่ยก็ยังไม่อาจยับยั้งพวกเขาได้
เว้นแต่ว่าสำนักเร้นลับจะทำอะไรเกินเลยไปหนักหนา อย่างเช่นคบคิดกับองค์กรจากต่างแดนหนักหน่วง อันคุกคามผลประโยชน์ของแดนหัวเซี่ยเองอย่างร้ายแรง
มิฉะนั้นแล้วแดนหัวเซี่ยก็จะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งกับการกระทำของสำนักเร้นลับ
เพียงแค่จุดนี้ก็เป็นเครื่องชี้ชัดถึงฐานันดรพิเศษของสำนักเร้นลับ
บัดนี้ทายาทตระกูลหลินก้าวเข้ามาในโลกด้วยตนเอง และยังตรงมายังสำนักพายุวายุของเขา
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าอีกฝ่ายต้องมาเพื่อล้างแค้นอย่างแน่นอน