เลือดที่ยังอุ่น ๆ ของหลงอวิ๋นเซียวกระเด็นใส่ใบหน้าของทุกคน
แต่ผู้คนในที่นั้นกลับไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
เพียงชั่วพริบตา เทพนักรบสองคนก็ถูกสังหารอย่างไม่ใยดี
ในใจของทุกคนเกิดความสงสัยขึ้นมา
หลี่มั่วเสวียนเป็นใครกันแน่
เหตุใดถึงมีพลังน่าหวาดหวั่นถึงเพียงนี้
ดูเผิน ๆ ก็เหมือนคนธรรมดา ไม่มีแม้แต่กลิ่นอายของผู้ฝึกยุทธ์เลยสักนิด
ทว่าเข่นฆ่าเทพนักรบกลับง่ายดายราวกับเชือดไก่
“อ้อ ยังมีแหวนมิติอีกหรือ”
หลังจากหลงอวิ๋นเซียวตาย ก็มีแหวนมิติวงหนึ่งหล่นออกมา
เนื่องจากวัสดุของแหวนมิติพิเศษกว่าสิ่งอื่น จึงเสียหายได้ยาก
“ดีจริง มีของปล้นมาด้วย”
หลี่มั่วเสวียนสะบัดมือคราหนึ่ง
หยั่งดูสิ่งของภายในแหวนมิติ
พื้นที่ภายในไม่ใหญ่มาก ประมาณสองสามลูกบาศก์เมตร
นอกจากหินวิญญาณระดับล่างสองสามสิบก้อนแล้ว ยังมีบัตรธนาคารอีกมากมาย
นอกจากนั้นยังมีชุดชั้นในและถุงน่องที่เคยใช้แล้ว กับของทำนองนั้น
กับของเล่นแปลก ๆ อีกมากมายจนน่าขายหน้า
“ฮ่า ๆ… ผู้พิทักษ์ใหญ่แคว้นอู่ เบื้องหลังยังเล่นอะไรวิปริตได้ เพลียจริง”
“ยังรวบรวมทรัพย์สินไว้ไม่น้อยเลย แถมยังโกงกินไปถึงห้าหมื่นกว่าล้าน”
หลี่มั่วเสวียนมองไปทางทุกคน
ทุกคนรีบก้มหน้าลง ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
“นี่ เป่ยหง พายุวายุขาดเงินไหม”
“หา”
เป่ยหงถูกหลี่มั่วเสวียนเอ่ยชื่ออย่างกะทันหัน เงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้างุนงง