เฟยอวี่มองหลี่มั่วเสวียนด้วยความกังขา:
“มีของนะ ว่าที่อาซิ่วตายด้วยน้ำมือแก”
“ก็ได้ งั้นฉันจะกรุณาสักหน่อย อาซิ่วเป็นของเล่นของฉัน มันคอยรับใช้เรื่องทางกายให้ฉันมาตลอด ถ้าแกมารับหน้าที่แทนมัน ฉันจะปล่อยคนอื่นไป เป็นไง?”
กู้ล่างผงกหัวด้วยความตื่นเต้น
“ได้เลยครับ ไม่ใช่ปัญหา!”
หลี่มั่วเสวียนเตะเข้าใส่ก้นกู้ล่างทีนึง
“หุบปากเลยแก ทำไมไม่เอาก้นตัวเองเข้าไปให้แทนล่ะ?”
เฟยอวี่ยิ้มกริ่มพลางยกนิ้วเดียวขึ้นมา
“ไม่ต้องกลัวนะ ฉันเป็นหนึ่ง ดุดันไร้เทียมทาน รับรองพวกนายฟินแน่!”
สีหน้าหลี่มั่วเสวียนราวกับกลืนแมลงวันเข้าไป อึดอัดคลื่นเหียนยิ่งกว่าอะไร
เขาไม่ชอบผู้ชาย
“ตายซะ!”
หลี่มั่วเสวียนพุ่งหมัดเข้าใส่
เฟยอวี่หัวเราะอย่างวิปริต
“ขัดขืนมาเลย ขัดขืนมากเท่าไร ฉันยิ่งชอบ!”
เฟยอวี่โบกมือตามอารมณ์
ขนนกแหลมคมจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งโถมมา
ส่งเสียงหวีดหวิวแหลมปรี๊ด
หลี่มั่วเสวียนเพิ่มพลังในครั้งนี้ ปราณพลังทำลายขนนกทั้งหมดจนแหลกละเอียดง่ายราวกับปัดฝุ่น
แล้วพุ่งเข้าใส่ร่างเฟยอวี่อย่างแม่นยำ
ตูม…
เฟยอวี่ร้องโหยหวน
ทั้งร่างอัดติดกำแพง
“บ้าเอ๊ย! โหดขนาดนี้?”
กู้ล่างตาแทบล้นออกมา
แม้แต่เฟยอวี่ยังถูกกระทำได้?
ปัง…
เฟยอวี่ปีนออกมาจากกำแพง แล้วรีบเผ่นไปทางหน้าต่างที่แตกโดยไม่พูดพร่ำอะไร
เขาวิปริตก็จริง แต่สมองยังดี
พลังของหลี่มั่วเสวียนนั้นแข็งแกร่งเกินต้าน