โรงแรมอำเภออู่ซื่อ
หลี่มั่วเสวียนพากู้หย่าฉิง เสี่ยวเสี่ยว และกู้ล่างกลับมายังห้องสวีทเพรสซิเดนเชียล
กู้ล่างมองหลี่มั่วเสวียนด้วยความประหลาดใจ
“หลี่มั่วเสวียน คุณ... เป็นคนรับเครื่องบินไว้จริง ๆ เหรอ?”
“ไร้สาระ ไม่งั้นใครจะสนความเป็นความตายของพวกแก?”
หลี่มั่วเสวียนนั่งลงบนโซฟา จิบน้ำชา
กู้ล่างสูดลมหายใจลึก สีหน้าตื่นตะลึง นั่งเหม่ออยู่บนโซฟา
เรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไป ทำให้เขาทำใจยอมรับแทบไม่ไหว
เขารู้ว่าหลี่มั่วเสวียนแข็งแกร่ง แต่ก็คิดว่าเก่งสุดก็แค่ขั้นสะพานสวรรค์ระดับสี่ห้าเท่านั้น
คาดไม่ถึงว่าพลังของหลี่มั่วเสวียนจะเหนือกว่าขั้นสะพานสวรรค์อีก
นั่นก็มีแต่เทพนักรบแล้ว!
“คุณ... เป็นเทพนักรบงั้นเหรอ?”
กู้ล่างทำหน้าตื่น มุมปากกระตุก
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง หลี่มั่วเสวียนก็ไปอวิ๋นเฉิงกับพวกเขาได้เลย
ด้วยพลังระดับนี้ ตระกูลกู่ไม่มีใครกล้าปริปากค้านสักคำ
หลี่มั่วเสวียนถอนหายใจอย่างจนใจ
“แกถามฉันมาก่อน ฉันก็ตอบตามตรงแล้วว่าพลังฉันอยู่เหนือเทพนักรบ!”
กู้ล่างเม้มปาก ยังคงทำหน้าไม่เชื่อ
สำหรับผู้ฝึกยุทธ์อย่างพวกเขา เทพนักรบก็คือขีดสูงสุดแล้ว
เมื่อเป็นขีดสูงสุด จะมีอะไรอยู่เหนือกว่านั้นอีก?
กู้ล่างคิดว่าหลี่มั่วเสวียนหลอกเขาอีกตามเคย
“เหนือเทพนักรบคืออะไร?”
“ขั้นโกลาหล กำเนิดปฐม เปลี่ยนเป็นเทพ...”
กู้ล่างโบกมือ
“พอเถอะ อย่ามาหลอกผมเลย ผมไม่ใช่คนโง่ เรื่องพวกนี้ไม่เคยได้ยินมาก่อน ไม่ต้องแต่งสดหรอก!”