จูเก๋อซงส่ายหน้าอย่างจนใจ
“สายไปแล้ว!”
“สำนักงานใหญ่ส่งคนมาที่เมืองอู่ซื่อ เพื่อจัดการหลี่มั่วเสวียนด้านหนึ่ง และอีกด้านก็เพื่อสะสางเรื่องของเนตรอสูร เรื่องของปรมาจารย์ศาสตราวุธเทย์เลอร์นั่นแหละ!”
“ยังไงก็เป็นคนของเนตรอสูร แถมยังเป็นนักฆ่าโหดอันดับสิบเก้า มาโผล่ที่เมืองอู่ซื่อถือเป็นเรื่องใหญ่ ต้องสืบให้ชัด!”
ตี๋เวยเหลือบมองจูเก๋อซงอย่างเอือม ๆ
ก็แค่ถูกมันอัดซะน่วมไม่ใช่รึไง? ต้องผูกใจเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ?
เสียเปรียบนิดหน่อยไม่เป็นเลยรึไง?
แต่ติดที่ฐานะอีกฝ่าย เขาก็เลยไม่กล้าพูดอะไรมาก
“แล้วคนที่จ้างเทย์เลอร์ หาตัวเจอหรือยัง?”
“สืบได้แล้ว ผางเซี่ยน เจ้าหอศรโลหิต หมดเงินหลายหมื่นล้านตั้งค่าหัวหลี่มั่วเสวียน บังเอิญเทย์เลอร์อยู่ที่เมืองอู่ซื่อพอดี ก็เลยรับงานไปส่ง ๆ”
“ใครจะรู้ว่าไอ้สัตว์นั่นลงมือก็ใช้ระเบิดเมฆาเลย”
ตี๋เวยขมวดคิ้วสงสัย
“หอศรโลหิต? ไอ้โง่นั่นหาเรื่องหลี่มั่วเสวียนทำไม?”
“ตอนงานประมูลสมาคมการค้าเทียนเหอ พี่น้องกับลูกชายของผางเซี่ยนไปยั่วโมโหหลี่มั่วเสวียน เลยถูกเลขาหลี่บีบคอตาย มันแค้นฝังกระดูก ก็ต้องแก้แค้นอยู่แล้ว!”
ตี๋เวยถอนหายใจอย่างจนใจ
“ไอ้โง่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง ๆ แต่มันก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อสืบเจอตัวการที่อยู่เบื้องหลังแล้ว หลี่มั่วเสวียนก็คงไม่ลงมือกับพวกเรา!”
จูเก๋อซงกุมหน้าตัวเอง นิ่งเงียบไม่ปริปาก คาดว่าตอนนี้คงสำไส้จะขาดอยู่