ฉู่ชิวถึงกับมีสีหน้าเปลี่ยนไป
“ขอบคุณท่านหลี่ที่ชี้แนะ เช่นนั้นท่านหลี่ต้องการให้ข้าทำสิ่งใดหรือขอรับ”
“หินวิญญาณ น่าจะเรียกว่ากระสุนปราณ ยิ่งมากยิ่งดี ถ้ามี ข้าต้องการทั้งหมด!”
“พอจะจัดหามาได้ไหม”
ฉู่ชิวค่อนข้างแปลกใจ ทุกคนใช้กระสุนปราณเป็นระเบิดป้องกันตัว
แม้อานุภาพมหาศาล ทว่าพลังปราณสวรรค์ปฐพีในนั้นไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์จะใช้ได้
จะเอามากมายขนาดนั้นทำไม
จะถล่มเมืองอู่ซื่อหรือ
แต่ฉู่ชิวผู้หลักแหลมย่อมรู้ว่าสิ่งใดควรถาม สิ่งใดไม่ควรถาม
“ง่ายดาย เพียงแต่ท่านหลี่ กระสุนปราณแม้ไม่หายาก แต่จำนวนไม่มาก ในเมื่อท่านต้องการทั้งหมด ด้วยฐานะของข้า อย่างมากก็หาให้ได้ราวร้อยกว่าลูก!”
“แต่ภายหลังข้าสามารถติดต่อกับสำนักใหญ่ เจรจาให้อีกแรง!”
“ร้อยกว่าลูก?”
จำนวนนี้ทำให้หลี่มั่วเสวียนพอใจแล้ว
เขาคิดว่าฉู่ชิวจะหาได้สักสิบกว่าลูกก็นับว่าบุญหนักแล้ว
ไม่คิดว่าจำนวนจะน่าพอใจถึงเพียงนี้
หากจะปลุกร่างดูดกลืนปราณให้เสี่ยวเสี่ยว ก็น่าจะพอแล้ว!
“ได้ เอาเท่านี้ก่อน ราคาเท่าไร ข้าจะเตรียมไว้!”
“ตามปกติก็ประมาณหนึ่งร้อยกว่าพันล้าน แต่ท่านหลี่ช่วยรักษาอาการเร้นลับของข้า เงินเล็กน้อยเท่านี้ข้าไม่ขอรับหรอก!”
ฉู่ชิวรู้จักผูกมิตร
สามารถขายบุญคุณให้ผู้แกร่งกล้าลึกลับอย่างหลี่มั่วเสวียนที่สังหารยอดฝีมือขั้นสวรรค์ได้
นับว่าเป็นเรื่องดี
หนึ่งร้อยกว่าพันล้านสำหรับคนอื่นคือเงินมหาศาล แต่สำหรับเขาแล้วยังไม่เท่าไร
หลี่มั่วเสวียนจะไม่รู้เจตนาประจบของฉู่ชิวได้อย่างไร
หมอนี่ถือว่าฉลาด
ใคร ๆ ก็รู้ ด้วยพลังของหลี่มั่วเสวียน หาเงินร้อยพันล้านไม่ใช่เรื่องยาก
หากช่วยให้ผู้อื่นไม่ต้องลำบากต่างหากที่เป็นหัวใจสำคัญ