เพราะการสัมผัสของผู้เล่น ตอนนี้ชิ้นส่วนศพขนาดใหญ่ส่วนใหญ่จึง “มีชีวิต” ขึ้นมาแล้ว
แขนขาที่วิ่งพล่านยังสามารถยืดยาวได้ไม่จำกัด ร่างกายที่ไร้แขนขาก็งอกหนวดเนื้อเหนียวหนืดออกมาจากรอยตัด ทุกส่วนที่สัมผัสกับโลกภายนอกเต็มไปด้วยหนามแหลมสีแดงเข้ม
เพียงแค่ “เลีย” ใส่ผู้เล่นครั้งหนึ่ง ก็สามารถฉีกเนื้อหนังออกไปได้เป็นแผ่นใหญ่
เลือดที่กระเซ็นจากผู้เล่นคือสารกระตุ้นชั้นดีของพวกมัน
เมื่อดูดซับเลือดสดเข้าไป พวกมันไม่เพียงเคลื่อนไหวคล่องแคล่วขึ้น แต่แขนขาที่ขาดวิ่นยังค่อย ๆ สมานตัวเองอีกด้วย
ประตูคือที่หลบภัยเพียงหนึ่งเดียว
มีเพียงยืนชิดประตูเท่านั้น จึงจะไม่ถูกหนวดโจมตี
ลั่วเจียไป๋กำลังคลานหนีการโจมตีของชิ้นส่วนศพอย่างทุลักทุเลอยู่ข้าง ๆ
ลู่หลีคำนวณระยะห่างระหว่างตัวเขากับประตูบานนั้นอย่างคร่าว ๆ
ตั้งแต่ต้นจนจบ ร่างกายท่อนล่างของเขาไม่ได้ขยับ ชิ้นส่วนศพที่เขาเหยียบอยู่จึงสงบนิ่งราวกับพื้นกระดานแผ่นหนึ่ง
สายตาจับจ้องไปยังผู้เล่นที่เกาะเกี่ยวกันคลานขึ้นไปข้างประตู ลู่หลีถอนหายใจอย่างเสียดาย “โอ๊ะ อาหารสดใหม่จะทำให้เจ้าพวกนี้ตื่นเต้นขึ้นอีก ต้องนับเวลาใหม่แล้วสิ”
หนึ่งในผู้เล่นสองคนที่จับกลุ่มกัน ตอนเกือบจะถึงประตู ก็ถูกหนวดม้วนตัวฉุดกระชากไปอย่างโหดเหี้ยม ก่อนจะตกลงไปในกองชิ้นส่วนศพอันเชี่ยวกราก มือทั้งสองข้างเกาะพื้นไว้แน่น ร่างกายท่อนบนถึงได้แกว่งไกวกลางอากาศอย่างหวุดหวิด
ขาซ้ายของเขาถูกชิ้นส่วนศพพันรัดแน่นแล้ว
ชิ้นส่วนศพส่งเสียง “กึ๊ก ๆ กึ๊ก ๆ” พลางลากถอยหลังไป อย่างตะกละตะกลามเพลิดเพลินกับอาหารที่ล่ามาได้หลังจากห่างหายไปนาน