“เรามาฟังกันอีกรอบนะ”
พอดีเขาก็มีประโยคบางประโยคที่อยากยืนยันให้แน่ใจอีกครั้ง
ลู่หลีกดเล่นซ้ำ
ระหว่างครุ่นคิด นิ้วเรียวยาวประสานกัน ปลายนิ้วลูบไล้เบา ๆ ไปตามส่วนที่ขรุขระบนกำไลข้อมือ สัมผัสเย็นเฉียบละเอียดส่งผ่านมา
กำไลข้อมือกลับให้ความสามารถในการคิดอย่างสงบเยือกเย็นแก่เขาในยามนี้
หัวงูกับตำแหน่งดวงตาถูกปลายนิ้วนุ่มนิ่มแตะเบา ๆ ตรงจุดที่ลู่หลีมองไม่เห็น เปล่งประกายริบหรี่มืดมิดขึ้น
[ช่วงกลางวันของเกม] แสงสว่างเต็มอิ่ม ทุกมุมมืดถูกส่องให้สว่างไสว
ประกายมืดมิดเล็ก ๆ ที่ริบหรี่นี้ ช่างเล็กน้อยแทบไร้ความหมาย
-
แผนกพัฒนาเกมภูตมรณะพลันได้รับหนังสือแจ้งหนาเตอะใหม่เอี่ยม
เรียกร้องให้เพิ่มหมวดหมู่ใหม่ทั้งหมด
——ของใช้ในบ้าน
ภายในหนังสือแจ้งระบุรายการสินค้าที่เกี่ยวข้องซึ่งแนะนำให้เพิ่ม พร้อมทั้งจัดลำดับตามความสำคัญ
“สินค้าสำคัญที่ต้องเพิ่มคือหมอ หมอน!” ผู้รับผิดชอบดูหนังสือแจ้งทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ด้านหัว ด้านท้าย กลับไปกลับมาสี่รอบ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่ได้อ่านผิด “นี่... นี่มันไม่ใช่ของพวกเครื่องนอนเกือบทั้งหมดเหรอ?”
ร่างจำแลงของเขาเป็นหมาป่า ตอนนี้กำลังหนีบหางหมาป่าที่ไร้ศักดิ์ศรีจนสั่นเทาไว้ระหว่างสองขา หวาดหวั่นมองเทพชั่วร้ายเขาแพะที่นำหนังสือแจ้งฉบับนี้มาส่ง เครื่องหมายคำถามยักษ์ติดอยู่ที่คอไม่ขึ้นไม่ลง
สุดท้ายก็อดกลั้นไม่ไหวเอ่ยถามออกไป “ท่านครับ หมวดหมู่นี้พัฒนาออกมาต้องไม่มีใครเล่นแน่ ความไม่มีใครเล่นของมันจะเหนือกว่า[เครื่องแต่งกาย]และ[รูปลักษณ์] พอถึงตอนนั้นแผนกเราต้องเจ๊งแน่!”