ในฐานะเทพชั่วร้าย เฟินหนีตั้งหน้าตั้งตาทำงานให้ราชันยมโลกมาตลอด
จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง เขาบินไปยังโลกมนุษย์ตามปกติ แต่จู่ๆ ก็ถูกจับปีกไว้ ในชั่วพริบตากาลเวลาก็พลิกผัน ท่ามกลางเสียงอุทานและคำชื่นชมเกินจริง เขาเห็นเด็กสาวประหลาดคนหนึ่งที่ปิดตาด้วยผ้า
“การ์ดทอง! ไอ้หน้าใหม่คนหนึ่งกลับจั่วการ์ดทองออกมาได้ นี่มันช่างเป็นเกียรติสูงสุดยิ่งนัก! ด้วยพลังของเทพชั่วร้าย เธอจะต้องไปได้ไกลในเกมภูตมรณะแน่นอน!” ผู้นำทางในเกมดันเจี้ยนนี้หัวเราะอย่างน่าขนลุก “เงื่อนไขคือเธอไม่ได้จั่วองค์ท่านที่อารมณ์ร้ายออกมา ฉันขอดูหน่อยว่าเป็นองค์ไหน...”
เกมภูตมรณะ?
เกมไลฟ์สดของมนุษย์ที่ในยมโลกแทบจะทุกมือต้องมีสักเล่ม
เขาถูกมนุษย์จั่วออกมาและต้องกลายเป็นเทพชั่วร้ายประจำตัวงั้นหรือ?
ไม่น่าเซ็นเอกสารข้อตกลงนั่นตั้งแต่แรกเลย!
บอกกันว่าความน่าจะเป็นลดลงเรื่อยๆ โอกาสถูกมนุษย์จั่วออกมาในเกมมีแค่ 1% แทบจะเป็นศูนย์!
ผู้นำทางยื่นหนวดที่เต็มไปด้วยเมือกเข้าใกล้การ์ด อยากเห็นชื่อด้านบนให้ชัดๆ
แต่กลับถูกไอเย็นยะเยือกที่น่าสะพรึงกลัวโจมตีจนถอยกรูด
“ดูท่าจะเป็นองค์ท่านที่อารมณ์ร้ายมาก!” ผู้นำทางถูกความเย็นจนสั่นไปทั้งตัว มันทำนายกับเด็กสาวที่กำการ์ดแน่นจนหลังมือเป็นสีม่วงแต่ไม่ยอมปล่อยว่า “แกซวยแน่!”