“นายต่างหากที่เป็นราชันหน้าใหม่อย่างแท้จริง เจ้าหมอนี่ก็แค่โชคดีไปหน่อย เขามันตัวอะไรกันล่ะ? อาจารย์ไลเอ่อร์ของนายเป็นคนดังบนจัดอันดับสวรรค์เชียวนะ”
ชายด้านซ้ายดูฐานะต่ำกว่าคนทางขวาอย่างเห็นได้ชัด เขาประจบประแจงพูดว่า “ในดันเจี้ยนที่แล้วนายผ่านด่านได้เก่งมาก ทุกคนยอมให้นายเป็นหัวหน้าทีม! ความสามารถวิญญาณร้ายของนายก็คล้ายกับคุณไลเอ่อร์ เป็นต้นกล้าที่ดีสำหรับจัดอันดับสวรรค์ เรียกได้ว่าเป็น 'ไลเอ่อร์น้อย' เลยทีเดียว…”
“พอได้แล้ว!”
คำประจบของเขาพูดได้ครึ่งเดียวก็ถูกตวาดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่น หว่างคิ้วย่นเป็นรอยย่นสามเส้น เขากัดฟันพูด “ซ่งชางหรง ผมจะบอกเป็นครั้งสุดท้าย ผมไม่ใช่ 'ไลเอ่อร์น้อย' ผมคือเฟิงซ่าน”
“ลดคำพูดไร้ประโยชน์ซะ”
ซ่งชางหรงเงียบเสียง “รับทราบ นายท่าน”
เฟิงซ่านพูดอย่างรำคาญ “ในเกมส์ เรียกชื่อฉัน”
“ได้ เฟิงซ่าน”
“ในดันเจี้ยนนี้ เอาชนะลู่หลีให้ได้ เป็นน้องใหม่ที่มีคนพูดถึงมากที่สุดในฟอรั่ม ต้องทำให้นายไลเอ่อร์ประทับใจในตัวนายให้ได้”
เฟิงซ่านมองเห็นลู่หลีกับชายผ้าพันแผลข้าง ๆ ดูเหมือนพวกเขาคุยถูกคอกัน ยิ้มอย่างมีความสุข เขาแค้นใจ “มีอะไรให้น่าภูมิใจนัก?
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นที่ดึงเทพชั่วร้ายออกมาได้ คิดว่าตัวเองพิเศษนักหรือไง!“