ป๋อซือยืนอยู่ด้านในประตู เขาพบว่าไม่อาจก้าวออกจากประตูที่เปิดอ้าอยู่บานนี้ได้ และไม่อาจคว้าตัวลู่หลีที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมได้เช่นกัน
ดูเหมือนจะทำได้เพียงพูดคุยกัน
ป๋อซือรู้ว่านี่คือแดนมายาที่เฮป้าสร้างขึ้น เขาดึงตัวเองออกจากความรู้สึกไม่สบายใจชั่วขณะ แล้วประเมินทุกถ้อยคำที่ได้ยิน “เกมภูตมรณะคิดบัญชีให้คุณด้วยเรื่องอะไร?”
ทำให้ความปรารถนาแรงกล้าที่สุดของลู่หลีตอนเข้าสู่เกมภูตมรณะเป็นจริง นั่นคือการได้ตายอย่างนั้นหรือ?
เป็นวิธีที่จะไม่ต้องพบกันอีกตลอดไป
มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น
“การทำให้คุณได้ตายเป็นเรื่องที่แม้แต่ผมก็ยังทำไม่ได้ แล้วเกมนี้จะช่วยให้คุณสมหวังได้อย่างไร?”
ป๋อซือคิดว่าความสามารถในการทำนายนี้ยังมีช่องโหว่ ผีหรือพระเจ้าที่มีพลังอ่อนกว่าเฮป้าอาจจมดิ่งอยู่ในนั้นได้
แต่ฉากกับบทสนทนาที่ปรากฏต่อหน้าเขากลับดูปลอมอยู่บ้าง
เป็นเรื่องที่แทบไม่มีทางเกิดขึ้นได้
ส่งผลต่อเขาได้เพียงไม่กี่วินาที
เร็วเสียจนเขายังไม่ทันรู้สึกได้ว่าอารมณ์เมื่อครู่นี้เกิดขึ้นเพราะอะไร
เดิมทีป๋อซือคิดว่าคำถามที่โยนออกไปคงไม่ได้รับคำตอบ