ภายในห้อง[ราตรีเกม]แสงไฟสว่างขึ้นอีกครั้ง
ลู่หลีหรี่ตาลงเล็กน้อยเพื่อปรับให้ชินกับแสง
ป๋อซือกล่าวว่า “มองมาที่ฉัน”
ลู่หลีเงยหน้าขึ้น
ไม่รู้ว่าป๋อซือใช้อุปกรณ์อะไร ถึงสามารถถ่ายรูปออกมาได้ และส่งให้เขาผ่านทางออนไลน์
ลู่หลีมองภาพถ่ายที่ตัวเองมีสีหน้าท่าทางเหม่อลอยเล็กน้อย และปลอกคออันสวยงามบนลำคอ
ปลอกคอสวมได้พอดีอย่างยิ่ง
อีกทั้งด้านในนุ่มนวล ไม่ว่าเขาจะเคลื่อนไหวอย่างไรก็ไม่รู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอม
ป๋อซือเอ่ยเตือนอย่างแนบเนียนว่า “สามารถส่งให้เพื่อนๆ ของนายดูได้”
บอกพวกเขา ว่าอย่าเสียเวลาทำผ้าพันคอพวกนั้นอีกต่อไป
ลู่หลีส่งรูปภาพออกไป แล้วหยิบปลอกคอของเจ้าฟองสบู่ที่กำไว้ในมือตลอดขึ้นมา กล่าวว่า “ในดันเจี้ยนมีแมวน้อยตัวหนึ่งตาย เขาไม่สมควรตาย ยังมีคนที่ยังมีชีวิตอยู่รอเขาอยู่… ท่านมีวิธีไหม?”
“นี่ไม่ใช่เรื่องยากอะไร” ป๋อซือเอ่ยถึงสิ่งหนึ่ง “เวียนว่ายในแม่น้ำยมโลก”
ยื่นเสื้อคลุมสีดำสำรองของตนเองให้ลู่หลีหนึ่งตัว
“สวมใส่ ฉันจะพานายไปดู”
-
อาคารสำนักงานแม่น้ำยมโลก
ที่นี่มีประตูสามบาน ด้านหลังประตูมีอาคารสามหลัง
บานหนึ่งเขียนว่า: ที่นี่สามารถเวียนว่ายได้
บานหนึ่งเขียนว่า: เสียงและวีดิทัศน์
บานหนึ่งเขียนว่า: ทำธุรกรรมและสื่อสาร (เข้า-ออกโดยใช้ใบอนุญาตเวียนว่าย)
แมวน้อยสามขาเดินเข้าประตูแรก มองเห็นได้ชัดว่านี่คือตึก A
ในโถงใหญ่มีแถวยาวนับร้อยแถว ต่างก็มาต่อแถวเพื่อจุดประสงค์เดียวกัน นั่นคือขอรับใบอนุญาตเวียนว่าย