> คุณย่ากับหลานชายถูกแยกจากกัน
ชายคนนั้นลากคุณย่าลงบันได “แม่ ผมจะพาแม่ไปขับรถเล่นข้างนอก”
ผู้หญิงจับหูเด็กชาย โยนเขาเข้าไปในห้อง “ฉันได้รับโทรศัพท์จากครู บอกว่าลูกที่โรงเรียนไม่ใช่แค่แย่งของเพื่อน แต่ยังขโมยด้วย! ขโมยแล้วยังโกหกอีก! ทำให้พ่อแม่เพื่อนแจ้งตำรวจ ตรวจกล้องวงจรปิดก็เจอว่าลูกทำ วันนี้ลูกยังโดดเรียนไม่ไปโรงเรียน นึกว่าหนีแล้วเรื่องจะจบเหรอ?”
เด็กชายบิดตัวดิ้นรนสุดแรง “หนูไม่ได้ขโมย! หนูแค่หยิบมาดู แล้วทำพังโดยไม่ตั้งใจ!”
ผู้หญิงโกรธจนตัวสั่น ตบหน้าเด็กชายที่ไม่รู้สำนึกผิดอย่างแรงหนึ่งที “นาฬิกาหมื่นกว่าบาท ลูกทำพังเนี่ยนะ? เอามาให้แม่! แล้วไปกับแม่เดี๋ยวนี้ ไปขอโทษชดใช้ค่าเสียหาย!”
“แม่ตบหนู!” เด็กชายหยิบนาฬิกาฝังเพชรสีชมพูที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ออกมาจากลิ้นชัก แล้วส่งเสียงแหลมร้องขอความช่วยเหลือ “คุณย่าอยู่ไหน!”
“คุณย่าจะไม่กลับมาอีกแล้ว!” ผู้หญิงตวาดอย่างหมดความอดทน เธอค้นลิ้นชัก ยิ่งค้นก็ยิ่งตกใจ “พวกนี้ไม่ใช่ของที่แม่ซื้อให้พี่สาวหรอกเหรอ? ทำไมมาอยู่ที่ลูกหมดเลย?”
“แล้วยังจดหมายขอโทษอีกตั้งมากมาย? ลูกไปแย่งของเพื่อนที่โรงเรียนมากี่คนแล้ว! โดนคุณย่าตามใจจนเสียคนไปหมด ถ้าไม่ใช่เพราะลูกยังเด็กเกินไป วันนี้ถูกแจ้งตำรวจ ลูกต้องติดคุก!”
ประตูค่อยๆ งับปิดลง เสียงตบดังเพียะๆ กับเสียงร้องไห้ของเด็กชายดังแว่วออกมา