ม้าไม่เพียงไม่เชื่อฟัง มันยังตกใจกลัวอย่างหนักถึงขั้นอยากจะตีตัวออกห่างจากหัวหน้าอัศวิน
มันออกแรงถีบหัวหน้าอัศวินอย่างสุดกำลังด้วยขาหลัง จนร่างกระเด็นไปไกลหลายเมตร
“แค่กๆ!” หัวหน้าอัศวินกุมหน้าอกลุกขึ้นจากพื้น เขาพยายามคว้าดาบบนพื้น แต่กลับพลาดเมื่อใกล้ถึงขอบเปลวเพลิง
ดาบที่อยู่ตรงนี้เมื่อครู่ จู่ๆ ก็หายไป
เปลวเพลิงกลิ้งม้วนปกคลุมทั่วทั้งแขน
ความเจ็บปวดเย็นเฉียบรุนแรงแล่นจากปลายนิ้ว ราวกับมีของแข็งอะไรบางอย่างแทงทะลุกระดูกและเนื้อ ทำให้เขาอดร้องลั่นขึ้นมาไม่ได้
หัวหน้าอัศวินเหวี่ยงแขนอย่างแรง อยากหนีให้พ้นไฟ และมองให้ชัดว่าอะไรทำให้เจ็บปวดจนทนไม่ไหว
ทว่าไฟกลับพันเกี่ยวเขาไว้
พลันปกคลุมทั่วทั้งร่างอย่างรวดเร็ว
ในเปลวเพลิง ความเจ็บปวดรวดร้าวที่แขนลามไปทั่วร่าง โดยเฉพาะที่ศีรษะ
เขาทุบตีร่างกาย อยากเรียกอัศวินลูกน้องให้ไปหาน้ำ แต่ศีรษะกลับเหมือนถูกครอบด้วยฝาครอบเย็นเยียบ ขยับไม่ได้เลย
ได้แต่มองเห็นด้วยหางตาว่าอัศวินทั้งหมดกำลังลุกไหม้
พวกเขากลิ้งเกลือกอยู่บนพื้นอย่างอนาถ ส่งเสียงร้องโหยหวนพลางเอามือคลำศีรษะและลำตัว
หัวหน้าอัศวินก็กำลังคลำศีรษะตัวเองเช่นกัน
รูปทรงที่สัมผัสเข้าคุ้นเคยเกินไป คุ้นเคยจนเขาตกใจทรุดก้นนั่งกับพื้น ร่างกายอ่อนเปลี้ยหมดแรง ไม่อาจลุกขึ้นได้อีก