ลู่หลีโยนท่อนเหล็กที่งอหลังทุบแม่กุญแจพังทิ้ง แล้วปิดหน้าจอร้านค้าจากกำไลข้อมือ
“ซื้อ”
ที่กู้ยวี่ชูพูดนั้นไม่ผิด ในร้านค้า[อาวุธ]มีเป็นพันชิ้น แต่ราคาถูกมีน้อย ถ้าอยากแลกไอเทมที่สึกหรอหมดสภาพได้ 150,000 คะแนนยังเป็นตัวเลขประมาณการขั้นต่ำ
เทียบกันแล้ว 6,000 คะแนนถูกจนน่าตกใจ
“แกร๊ง” เสียงคมดังหนึ่งครั้ง
ตะขอของอุปกรณ์ปีนป่ายตกลงตรงระหว่างลู่หลีกับแม่กุญแจอย่างแม่นยำ ไม่นานกู้ยวี่ชูก็ปีนขึ้นมาเผชิญหน้ากัน เขาสะบัดกำไลข้อมือ
“จ่ายเงินก่อนแล้วค่อยทำ พวกนายใครจ่ายคะแนน?”
“หกพัน? เยอะนะนี่! จ่ายของฉันเลย!” เสียงของลั่วเจียไป๋ดังมาจากที่ไกล ๆ หนักแน่นชัดเจน เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นสูงจากระยะไกล พยายามดึงดูดความสนใจของลู่หลี “ให้ฉันได้ทำประโยชน์ให้ทีมสักครั้งได้ไหม?”
ลู่หลีกับกู้ยวี่ชูอยู่ใกล้กันที่สุด ยื่นแขนลอดลวดหนามออกไปแล้ว แตะกำไลข้อมือจ่ายเงินเรียบร้อย ไม่แม้แต่จะหันกลับมา “นายอยู่ไกลเกิน คราวหน้านายจ่าย”
กู้ยวี่ชูเหลือบมองยอดบัญชี ใบหน้าที่เคร่งขรึมตลอดเวลาคลายลงมาก “ใจป้ำ”
เขาหามุมที่เหมาะสม หยิบลวดเส้นเล็กมากออกมา เริ่มหารูกุญแจสำคัญในช่องแม่กุญแจ
“สองนาทีเปิดได้”
ลั่วเจียไป๋มองการกระทำของกู้ยวี่ชู กัดฟันกรอด ๆ “แค่ลวดเส้นเดียวก็งัดเปิดได้? นี่ก็เก็บ 6,000 คะแนน!”