“หลูเฟย ฉันอยากรู้หน่อยว่าตอนสอบสวนครั้งก่อน ทำไมคุณถึงไม่กลัว แถมยังไม่หลงกลเลยสักนิด?”
ในฐานะตำรวจอาวุโส หัวหน้าเจาไม่เคยเสียหน้าแบบนี้มาก่อน
หลูเฟยเหลือบตาขึ้นเล็กน้อย ก่อนพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า
“พี่ชายฉันสอนค่ะ เขาบอกว่าพวกคุณชอบหลอกคนอื่น แล้วก็ยังบอกอีกว่า ถ้าคุณดุฉัน ก็ให้ฉันร้องไห้ แบบนี้การสอบสวนก็ไปต่อไม่ได้แล้ว”
หัวหน้าเจาอึ้งไป พระเจ้าจอร์จ เมิ่งหยางนี่มันมีที่มาที่ไปยังไงกันแน่เนี่ย
คำถามที่ต้องถามก็ถามกันเกือบครบแล้ว ทุกคนหันไปมองหัวหน้าเจาเพื่อรอฟังคำสั่งขั้นต่อไป
“ฉันว่าเราต้องรีบควบคุมตัวเมิ่งหยางให้เร็วที่สุด ไอ้หมอนี่เจ้าเล่ห์เกินไป ถ้าช้าไป ไม่แน่อาจเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกก็ได้”
เหล่าอู๋พยักหน้าอย่างหนักแน่น “เห็นด้วย รีบหาคนไปดูกล้องวงจรปิดเดี๋ยวนี้ หาตำแหน่งของเมิ่งหยางให้เจอ แล้วพาตัวกลับมา”
หัวหน้าเจา: “ซ่งซือ นายพาหลูเฟยไปที่บ้านพวกเขา คุมสถานที่ไว้ก่อน อย่าเพิ่งเปิดกล่อง รอพวกเราจับเมิ่งหยางได้แล้วค่อยไปพร้อมกัน ฉันอยากเห็นเหมือนกันว่า พอเจอศพแล้วมันจะยังแก้ตัวว่ายังไง”
ซ่งซือ: “ได้ครับ ผมไปเดี๋ยวนี้เลย แล้วไปเจอกันที่หมู่บ้านของเมิ่งหยาง”
【เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว การจับกุมครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มแล้ว】
【ไม่รู้ว่าเมิ่งหยางจะรู้สึกยังไง ถ้ารู้ว่าหลูเฟยเป็นคนขายเขา】
【ไม่รู้หรอกว่าเดี๋ยวจะรู้สึกยังไง แต่ตอนนี้เขาน่าจะกำลังมีความสุขนะ ไปดูหนังคนเดียวอีกแล้ว เพิ่งดูจบไปเมื่อกี้】