เหอเจียเจียมองเมิ่งหยางด้วยสีหน้าเอือมระอา ก่อนจะหยิบการ์ดคำถามใบถัดไปออกมา ตรวจดูเนื้อหาให้แน่ใจแล้วจึงอ่าน
“เมิ่งหยาง จริง ๆ แล้วชาวเน็ตยังอยากรู้ว่า คุณจะมาร่วมรายการ ‘ตาข่ายสวรรค์ไร้ปรานี’ ในตอนหน้าหรือเปล่าคะ”
“อ้อ ตอนนี้ผมได้รับคำเชิญจากทีมงานรายการแล้วครับ ตอนหน้าผมจะมาร่วมรายการ”
จางเฉิงติดต่อเขามาแล้ว โดยเสนอค่าตัวตอนละแปดแสนหยวน
ราคานี้ถือว่าไม่ได้สูงที่สุด แต่ก็ไม่ได้น้อย เมิ่งหยางพอใจอยู่
อย่างไรเสีย ถ้าต้องอาศัยส่งอาหารอย่างเดียว กว่าจะหาเงินได้มากขนาดนี้คงต้องใช้เวลาสามถึงสี่ปี
【ให้ตายสิ ดูมาตั้งทั้งคืน ในที่สุดก็ได้ยินข่าวดีสักที】
【ดีเลย ถ้าเมิ่งหยางมาร่วมรายการ รับรองได้ว่ารายการจะดุเดือดแน่】
【คนข้างบน เมิ่งหยางเห็นข้อความนี้แล้วควรดีใจหรือโกรธดีล่ะ】
【คราวนี้ทีมงานรายการทำตัวเป็นคนกับเขาสักที】
【ตอนหน้ายังมีฉินเหวยด้วยนะ เขาเป็นเจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมตัวจริง เอามาเทียบกันแล้วก็จะรู้ว่าเมิ่งหยางเก่งจริงหรือแค่โชคดี】
【ที่จริงฉันยังเชียร์ฉินเหวยอยู่ เขาเคยแสดงเป็นตัวละครเจ้าเล่ห์มานักต่อนัก คนหนุ่มอย่างเมิ่งหยางเทียบไม่ติดหรอก】
【ยังมีตัวละครลึกลับอะไรนั่นอีก ฉันว่าต้องเป็นคนใหญ่คนโตแน่ ๆ】
แม้หลังจากนั้นเหอเจียเจียจะถามคำถามไร้สาระอีกหลายข้อ ทั้งเรื่องไข่ต้มน้ำปัสสาวะเด็กชาย เมิ่งหยางชอบสีอะไร และการส่งอาหารเป็นงานอดิเรกหรืออาชีพ แต่ประเด็นที่ทุกคนพูดถึงก็ยังเป็นตอนหน้าอยู่ดี
……
ในห้องพักโรงแรม ฉินเหวยยืนเปลือยท่อนบน เพิ่งออกกำลังกายเสร็จ เลือดลมทั่วร่างกำลังพลุ่งพล่าน
เขามองกล้ามเนื้อแน่นกระชับของตัวเองในกระจก ก่อนจะยิ้มอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม
เมิ่งหยางจะมาร่วมรายการตอนหน้าเหรอ ดีมาก
ทุกคนบอกว่าเมิ่งหยางเก่ง หึ พวกเขาคงไม่เคยเห็นเจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมที่ทั้งมีไหวพริบและมีพละกำลังพร้อมสรรพอย่างเขา
พูดให้ชัดก็คือ เมิ่งหยางแค่ใช้ความคิดตามความเคยชินของทุกคนเท่านั้น ไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย
รอดูเถอะ ตอนหน้า ผมจะเป็นผู้ชายที่โดดเด่นที่สุดในรายการ