【ใช่ เมิ่งหยางคนนี้ไม่เลวเลยแฮะ ถึงกับไปดูหนังคนเดียว ไม่ส่งอาหารแล้วด้วย รู้จักใช้ชีวิตเหมือนกันนะ】
【หนังเรื่อง “น้ำปิดกั้นสายตา” สนุกดีนะ ฉากต่อสู้ก็สุดยอด แต่คงเพราะฉากบู๊หนักเกินไป เลยไม่ได้พาหลูเฟยไปด้วย】
【ถึงเมิ่งหยางจะเก่งก็เถอะ แต่หมอนี่ไตต้องมีปัญหาแน่ ๆ ดูหนังทีไรก็ต้องเข้าห้องน้ำทุกที】
【คุยกันมาตั้งเยอะ ไม่มีใครนึกถึงความรู้สึกของเทพฉินเหวยของเราบ้างเลยหรือไง】
【ถ้าไม่พูดถึงก็เกือบลืมไปแล้ว ฉินเหวยคงรอจนแทบขาดใจแล้วมั้ง ฮ่า ๆ ๆ ๆ】
【นั่นสิ บอกว่าจะเป็นวันที่สี่ แต่ตอนนี้วันที่แปดแล้ว เจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมก็คือของจริง ถ้าเป็นฉันคงเลิกไปนานแล้ว】
...
เมื่อเห็นความคิดเห็นบนหน้าจอถ่ายทอดสด ฉินเหวยก็โกรธจนปากเบี้ยว
เดิมทีด้วยนิสัยของเขา เขาตั้งใจจะเลิกถ่ายจริง ๆ
แต่ครั้งนี้เมิ่งหยางเก่งเกินไป ถ้าเขาเลิกถ่ายตอนนี้ พวกเกรียนคีย์บอร์ดบนอินเทอร์เน็ตต้องพูดว่าเขากลัวแน่
หาว่าเขากลัวว่าจะถูกจับได้ก่อนครบเจ็ดวัน กลัวว่าเมิ่งหยางจะทำให้เขาดูด้อยกว่า
ให้ตายสิ เขาจะกลัวหมอนั่นหรือไง
เขาเป็นเจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมตัวจริงเสียงจริง
จะไปกลัวคนไร้แววคนหนึ่งได้ยังไง
เพื่อชื่อเสียงของตัวเอง เขาต้องรอ
เขาจะรอจนถึงตอนหน้า แล้วให้ทุกคนได้เห็นฝีมือของเจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมอย่างเขา
...
“เรามาทบทวนคดีกันอีกครั้ง”
เจาเจี้ยนยืนอยู่หน้ากระดานดำ แล้วชี้ไปที่หลิวฝู่กุ้ย