คนไร้แววคนนี้มีฝีมืออยู่เหมือนกันนะ ทำเอาผมชักสงสัยขึ้นมาจริง ๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ฉินเหวยยกมุมปากอย่างดูแคลน แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ยังไงก็ต้องเป็นกลลวงตาแน่นอน
ของพวกนี้ก็แค่กลเม็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ ชาวเน็ตก็แค่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง
ไม่เหมือนเขาที่อ่านหนังสือนักสืบมาตั้งเยอะ
คิดได้ดังนั้น เขาก็ปิดไลฟ์ หยิบนิยายนักสืบของปัวโรต์เล่มหนาขึ้นมาอ่านอย่างตั้งใจ
...
พอเห็นหลูเฟยตกใจจนหน้าซีด ป้าจางก็พูดอย่างสงสารว่า
“ดูอาใหญ่ของเธอสิ ให้ตายเถอะ ทำหลูเฟยตกใจขนาดนี้ ไม่ไหวจริง ๆ”
“หลูเฟย ไม่ต้องกลัวนะ คราวหน้าถ้าเขาเมาแล้วอาละวาดอีกก็มาหาป้า ป้าจะช่วยเธอเอง”
หลูเฟยพยักหน้าอย่างแข็งทื่อ ในใจคิดว่าเขาคงไม่เมาแล้วอาละวาดอีกหรอก ถ้าอาละวาดอีกก็แปลว่าผีหลอกแล้ว
ป้าจางบ่นไปสองคำ ก่อนจะรีบไปแย่งไข่ไก่
พอป้าจางเดินไป หลูเฟยก็รีบคว้าแขนเมิ่งหยางอย่างกระวนกระวาย แล้วถามเสียงเบาว่า
“พี่คะ อาใหญ่ยังมีชีวิตอยู่ไหม?”
เมิ่งหยางได้ยินคำถามนั้นก็หัวเราะออกมา เขาลูบหัวเธออย่างเอ็นดู
“ใช่ เขายังมีชีวิตอยู่ เธอจำไว้แค่ว่าตอนนี้เขายังมีชีวิตอยู่ก็พอ ส่วนจริงหรือเปล่าไม่สำคัญหรอก”
หลูเฟยทำหน้างุนงง จำไว้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ หมายความว่ายังไงกันนะ
ตอนนี้เธอเริ่มสงสัยแล้วว่าคณะกรรมการผลิตรายการแอบเชิญยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่มาเข้าร่วมรายการหรือเปล่า
